Maaldrift kwam niet in exploitatie voor vaste lijndiensten. De K.L.M. gebruikte het in 1920 voor “pleiziervluchten”. Enkele malen heeft de aanwezigheid van een vliegtuig op Maaldrift Plesman en zijn K.L.M. enorm geholpen.

Vanaf 17 mei werden drie keer per week goederen en passagiers van Schiphol naar Croydon (Londen) gevlogen en weer terug. Na twee vliegweken was al sprake van een succes en dacht Plesman aan het verhogen van de frequentie. Ondanks mist en regen was elke vlucht doorgegaan. Soms waren zelfs extra toestellen ingezet. De luchtverbinding werd ook al gezien als een concurrent voor de bootverbindingen. “Twee personen die aan den Hoek van Holland de boot naar Engeland hadden gemist, belden den vliegdienst Amsterdam-Londen op of ze per vliegtuig vervoerd konden worden. Per auto gingen ze naar het vliegveld Maaldrift bij Wassenaar, waar een toestel gereed stond, en zijn daarin naar Engeland overgestoken.”

De opening van de luchtpostdienst werd aangekondigd voor maandag 5 juli. Het vertrek vanaf Schiphol was vastgesteld op 15.00 uur. Dit zou de retourvlucht zijn van een die dag uit Engeland komend vliegtuig. Helaas kon het vliegtuig op Croydon niet opstijgen vanwege het slechte weer. Bijna had Plesman zijn eerste blamage moeten accepteren. De oplossing kwam echter vanaf Maaldrift. Een aldaar aanwezig toestel werd overgevlogen naar Schiphol en kon vervolgens met de post naar Engeland vertrekken.

Dat Maaldrift de K.L.M. zo nu en dan goed van pas kwam, was geen toeval. Plesman hield het terrein in tact. Hij stationeerde er een toestel en organiseerde in de zomer van 1920 rondvluchten. Advertenties met aankondigingen hiervoor verschenen in dagbladen. Begonnen werd met de zaterdagen en zondagen in juni. Ook voor de zondagen 11 en 18 juli en 15 augustus konden rondvluchten geboekt worden.

Op 15 juli konden militaire vliegtuigen bewonderd worden. Een complete vloot Spijker-vliegtuigen uit Den Helder maakte een tussenstop. De toestellen gingen een speciale Marinedag in ‘s-Gravenhage opluisteren.

Van een daadwerkelijke exploitatie als vliegterrein was echter geen sprake. Maaldrift werd in de officiële “Berichten aan luchtvarenden”, zoals sinds 1921 door het Ministerie van Waterstaat gepubliceerd, niet als hulpvliegveld of noodlandingsterrein vermeld.

Vermoedelijk is Maaldrift al snel na 1920 buiten gebruik geraakt. Vele jaren later, in 1933, werd Maaldrift een zweefvliegterrein. In de mobilisatietijd werd het een militair depot van de Genie, in de Tweede Wereldoorlog werd het terrein door het Duitse leger gebruikt en na de oorlog werd het door onderdelen van de Koninklijke Landmacht en de Koninklijke Marine gebruikt.

Arie de Bruin