Weinig automobilisten zullen zich realiseren dat de Landscheidingsweg voor 1955 geen autoweg was, maar een spoorlijn. Hier reed de trein het traject Rotterdam-Den Haag-Scheveningen en vice versa. Dit Hofpleinlijntje werd in 1909 geopend. Via het bekende viaduct stak de trein de Rijksstraatweg over. Ter hoogte van Marlot was het station Wassenaar en aan de Buurtweg stond het station Renbaan.
In 1953 besloot de minister van Verkeer en Waterstaat tot verbijstering van ‘heel Wassenaar’ de lijn tussen Den Haag en Scheveningen op te heffen. De Wassenaarder prof. mr. A.N. Molenaar diende in de Eerste Kamer een motie in tegen de opheffing van de lijn, maar deze werd met 17 tegen 15 stemmen verworpen. In oktober 1953 maakt het treintje zijn laatste rit.
Ondertussen is het wel zo dat het Hofpleinlijntje tot op de dag van vandaag bestaat. Een groot deel van het traject dat Rotterdamse havenbaronnen vroeger per trein tussen hun woonplaats Wassenaar en hun kantoor in Rotterdam aflegden, kan nog steeds gevolgd worden. Op een mooie voorjaarsdag is het een waar genoegen een rit met dit boemeltje te maken. De trein vertrekt op station Den Haag Centraal en volgt eerst het reguliere spoor richting Leiden, maar slaat even voorbij de Schenkmolen rechtsaf om op een hoge en smalle spoordijk terecht te komen. Het verdere traject naar Rotterdam is vooral heel groen en landelijk. Op het stationnetje Leidschendam-Voorburg flankeren beukenhagen de perrons. Als de trein de Vliet is overgestoken, wordt het tempo opgevoerd en schieten we door een weidegebied dat in rap tempo met nieuwbouw wordt volgeplempt. Maar voorbij Pijnacker worden de weilanden uitgestrekter en meer ongerept. Een haas rent met de trein mee en enkele schapen staan te dromen op een brug. In Berkel Rodenrijs stopt de trein bij een nostalgisch stationnetje, dat thans dienst doet als eetcafé en snackbar. Op een steenworp afstand staat het uit dezelfde tijd (ca. 1908) stammende Stationskoffiehuis. Het station Rotterdam-Wilgenplas lijkt gesitueerd in een lommerrijk park. Even daar voorbij, rechts, opnieuw nostalgie: die gekke oude jaknikkers, die ooit ook in Wassenaar olie uit de grond pompten. En dan uiteindelijk: Rotterdam. Het binnenkomen is spectaculair; de trein davert over een hoog viaduct de stad binnen en de passagiers hebben aan weerszijden vanuit de hoogte zicht op vele oude huizen. Het eindstation valt wat tegen (het mist iedere grandeur), maar een grappige loopbrug over het spoor in de richting van het Hofplein maakt weer veel goed. En dan staan we in de binnenstad van Rotterdam, niet ver van de Laurenskerk en het stadhuis. Met straks een boeiende terugreis in het verschiet.
Robert van Lit
Station Renbaan-Achterweg aan de Buurtweg.