In het zeer geslaagde boek 'Actueel Verleden' beschrijft Van Lit deze spoorlijn met o.a. halte Wassenaar. Helaas werd dit stuk van de lijn al in 1953 opgeheven.
Tot 1937, het jaar waarin de NS ontstond, behoorde deze lijn aan de Holland Yzeren Spoorweg Maatschappij waarin de ZHESM in 1923 was opgegaan. Noch in 1953, noch in 2006 werden de laatste ritten met het oorspronkelijke ZHESM-materieel gemaakt. Hoewel ik zeer veel typen trein op de Hofpleinlijn heb zien rijden, had het eerste electrische materieel iets aparts. Gebouwd door de firma Beijnes in Haarlem met motoren van Siemens Schuckert had men de eerste treinstellen een zogeheten Amerikaans uiterlijk gegeven. Pas later ging men over tot de kleurcombinatie geel en groen, zoals archieffoto's tonen. Aan dit ZHESM-type trein bewaar ik dan ook mijn herinneringen.
Wij kwamen in 1935 op doktersadvies in Wassenaar in de Van Bommellaan wonen en wel, omdat mijn oudste zuster reeds op éénjarige leeftijd verdacht werd van rhachitis, een botzwakte, die leidt tot misvormingen. Omdat rhachitis in 1650 in Engeland ontdekt was, werd de aandoening in ons land ook wel de Engelse ziekte genoemd. Inmiddels was bekend, dat blootstelling aan zonlicht een goede behandeling vormde en zo verhuisden mijn ouders van een Haags bovenhuis naar een huis met tuin in Wassenaar. En laat daar nu ook, op loopafstand, de spoorlijn naar Scheveningen liggen met een speelstrand en zon. Menigmaal togen wij als kind met mijn moeder naar het strand, daarbij van deze trein gebruik makend.
Hoe gemoedelijk ging het toen bij dit lijntje toe. De kaartverkoop vond plaats aan de Haagse kant van de sporen en die moest men kruisen om op het perron voor de richting Scheveningen te komen. Was je aan de late kant, dan werd de kaartverkoop onderbroken om het binnenlopen van de trein te begeleiden en op zo'n moment werd het oversteken van de sporen door kettingen verhinderd. Moeder wachtte op de terugkeer van de lokettist en wij mochten, nadat de trein binnengelopen was, de sporen weer kruisen, alwaar we, toch enigszins zenuwachtig, door vriendelijke conducteurs begeleid werden bij het instappen via de grote houten treeplanken. Ook gaven zij ons de garantie, dat moeder de trein niet zou missen. Foto's in familiealbums doen ons met plezier terugdenken aan die tijd en nu (2007) is de hele Hofpleinlijn weg!
Actueel in dit verleden is het gegeven, dat vandaag de dag niemand meer in staat is om met zijn snelle bolide vanuit de Van Bommellaan in vijfendertig minuten in Rotterdam op het Hofplein te staan of in Scheveningen aan het strand te liggen.
J.W. ten Veldhuys