Probeer het eens, probeer uw allereerste herinneringen uit uw kinderjaren naar boven te halen. Bij mij zijn er enkele die in mijn geheugen zijn gegrift. Zo voel ik als het ware dat ik, als ongeveer vierjarige, op het balkon aan het spelen ben met een rubberen kikkertje dat je door in een rubberen bal te knijpen kon laten zwemmen in een badje.

Uit dezelfde tijd, zo omstreeks 1959, herinner ik mij het uitzicht uit het slaapkamerraam op de Wittenburgerweg. Naast die klinkerweg lag indertijd de trambaan van de Gele Tram (nu ligt hier een verkeersweg). Het was een tramverbinding van Den Haag via Wassenaar naar Leiden. ’s Avonds, als het donker was, bood de langsrijdende tram een prachtig gezicht. Het interieur was rijk verlicht en door de hoge ramen van de tram kon je de mahoniehouten banken en de geelkoperen stangen zien blinken. Een feeëriek gezicht. In diezelfde Gele Tram mocht ik met mijn vader mee naar het Haagse Malieveld, naar de kermis. Tijdens de terugreis was ik in het trotse bezit van een in mijn herinnering reusachtige ballon die gevuld was met gas. Tot het moment dat de ballon in de tram met een enorme knal uit elkaar klapte en ik het op een huilen zette.

Het slaapkamerraam van Wittenburgerweg 40 waar ik het net over had, bood niet alleen uitzicht op de trambaan, maar ook op het weiland dat daar achter lag (en tot op vandaag godzijdank onbebouwd bewaard is gebleven). Mijn moeder kreeg een keer de schrik van haar leven toen zij uit het raam keek en de bejaarde boer Koot, die in de boerderij aan de Laan van Koot woonde, bewegingloos in het weiland zag liggen. Zij belde meteen met de boerderij. Daar kwam de dochter aan de lijn, die meldde dat de familie op dat moment weinig kon doen omdat er net een koe aan het bevallen was. Maar pa Koot had dat wel vaker en kon nog wel even blijven liggen. De familie Koot heeft nog lang geboerd aan de Laan van Koot en ook de volgende generatie Koot is hier oud  geworden. Maar inmiddels is de hoeve al jaren geleden fraai gerestaureerd en in gebruik genomen als woonboerderij. Gelukkig kun je in het weiland nog steeds koeien en schapen zien lopen. En tegenwoordig ook reeën, wat in mijn jeugd ondenkbaar was.

Robert van Lit

De Wittenburgerweg (rechts), gezien vanaf de Zijdeweg. Ansichtkaart uit ca. 1939.