Nog meer demping en de opkomst van de nieuwe haven.

Na de demping van de oude haven in de Langstraat bleven de Schulpsloot, de Molensloot en een gedeelte van de Havensloot (vanaf de hoek Langstraat – Gravestraat tot de Zijlwatering) bestaan. Ook een stuk kademuur langs de Havensloot bleef beschikbaar, ongeveer vanaf Langstraat 127 tot Lange Kerkdam 1.

Scheepjes konden daar blijven laden en lossen op de gebruikelijke wijze. Dat deden veel ondernemers dan ook. In 1910 werd de Havensloot zelfs nog uitgediept. Lang had men daar geen profijt van, want de gemeente bedacht uitbreidingsplannen, waarbij wegen voorzien waren op de plaats van genoemde sloten. Het Hoogheemraadschap van Rijnland gaf begin 1915 vergunning voor het dempen. Daarna was het dus niet meer mogelijk om met een schip de kom van het dorp te bereiken. Elf belanghebbenden protesteerden, maar zij trokken aan het kortste eind.

Intussen exploiteerde de gemeente de nieuwe haven aan de Oostdorperweg al ruim twintig jaar. Anders dan in de oude haven, hief men sinds 1895 haven- en kadegeld en moest betaald worden voor het gebruik van opslagfaciliteiten, bijvoorbeeld voor schelpen en mest.

Langzamerhand ontstond meer en meer bedrijvigheid bij de nieuwe haven. Per schip werd ondermeer aangevoerd steenkool, turf, stro, graan en mest voor de bloembollenkwekers. Later kwam daarbij een grote hoeveelheid baksteen en andere bouwmaterialen voor de snel toenemende nieuwbouw in Wassenaar. Retour gingen ladingen schelpen, agrarische producten en zand. Alles moest aan de kade overgeladen worden op of van wagens, later vrachtauto’s.

Aangetrokken door alle activiteit vestigden zich middenstanders rond de haven en in 1909 kwam er een café, genaamd “Flora”, dat nu voortleeft als café “Rooie Cor”. Tien jaar eerder verrees een gasfabriek aan de zuidwest zijde van de haven. De benodigde grondstoffen, zoals steenkool en petroleum, werden per schip voor de deur afgeleverd. Vanaf de gemeentewerf werden regelmatig scheepsladingen vuilnis afgevoerd. In 1907 werd de Coöperatieve Landbouwvereniging “Samenwerking” opgericht, die in hetzelfde jaar haar kantoor en een veevoedermaalderij aan het havenkanaal vestigde, wat veel transporten opleverde. Deze stijgende trend zette zich voort tot de crisisjaren ’30. Na een dieptepunt steeg het aantal scheepsbewegingen weer flink in de aanloop van de Tweede Wereldoorlog. De meeste schippers die de haven bezochten, hadden hun domicilie buiten onze gemeente. Over enkele Wassenaarders die de haven als thuisbasis hadden gaat de volgende aflevering.

Albert Clobus

Gezicht vanuit de Molensloot (nu Gravestraat) op het Slooteinde (nu Langstraat) omstreeks 1911 (uitsnede van een prentbriefkaart, foto en collectie auteur). In het midden het pand waar toen brandstoffenhandelaar Antonius Sander de Bode zijn bedrijf uitoefende. Aan het overgebleven deel van de kade voor zijn huis ligt een praam met mast en daarachter staan op straat paard en wagen klaar. Op deze plaats begint nu de Johan de Wittstraat. Het huis rechts is Lange Kerkdam 1 (thans ABN AMRO bank). Ongeveer op de plaats van het huis links is nu de winkel van Henk de Groen. Hierachter was de ingang van de inmiddels gedempte haven.

De Historische Vereniging Oud Wassenaer heeft getracht de rechthebbenden van afbeeldingen te achterhalen. Degene die de auteursrechten hierop heeft, wordt daarom uitgenodigd met de secretaris contact op te nemen. Voor de duidelijkheid in relatie tot de tekst zijn enkele foto’s bewerkt.