De demping van de oude haven in de Langstraat

Rond 1900 vond een deel van de Wassenaarders het Slooteinde een mooie entree van het dorp. Er waren fraaie – vaak zeer oude – gevels, daarlangs een vijf tot zeven meter brede bestrating van heldere keien en klinkers, afgesloten met een zeer goed onderhouden kademuur voorzien van een brede rollaag.

Sommigen waren het oneens met dat rooskleurige beeld. Zij herinnerden zich vooral problemen, bijvoorbeeld met de afvoer van riool- en regenwater en spraken van Slijkeind. Het gemeentebestuur vond de aanblik van het Slooteinde evenmin reclame voor het dorp. Onveilig bovendien, met veel wagens en rijtuigen over die smalle straat langs het water. Echter, bij de goedkeuring van het plan voor de nieuwe haven was over de oude niet gesproken. Daar zou alles hetzelfde blijven. Daarom kwam het wel wat als een konijn uit de hoge hoed, toen B&W ineens voorstelde om de oude haven te dempen zodra de nieuwe gereed was. De raad ging evenwel zonder veel discussie op 14 november 1892 akkoord. Men vond dat door de demping de ingang van het dorp mooier werd, en de veiligheid voor voertuigen groter. Dat laatste was misschien wel een punt, gezien de geringe breedte van de straat.

Hoe het ook zij, het bestek kon net op tijd aangepast worden. De Zoeterwoudse aannemer C. de Ruiter was de laagste inschrijver en mocht het werk uitvoeren.

Eerst moest de losse bagger uit de oude haven weggehaald worden tot de zandbodem was bereikt. Daarna moest de haven gedempt worden met grond die werd uitgegraven voor de nieuwe haven aan de Oostdorperweg, zo luidde de opdracht aan aannemer De Ruiter. Voor het maken van een kanaal van de Zijlwatering naar de nieuwe haven kon hij uitgaan van een al bestaande vaarsloot. Op 1 april 1893 ging De Ruiter van start. Maar hij treuzelde blijkbaar wat. De gemeente zag in elk geval weinig actie in de oude haven en stuurde in de zomer een brief om de aannemer tot spoed te manen. Dat hielp. Op 1 augustus 1893 was de nieuwe haven voltooid en de oude gedempt. Het uitdiepen van de Zijlwatering kwam later dat jaar gereed. Medio september 1893 nam de gemeenteraad bij acclamatie het aanbod van wethouder Van der Oudermeulen aan om een plantsoen aan te leggen op het terrein van de oude haven. Intussen moest De Ruiter nog even op zijn geld wachten. In de loop van januari 1894 bleek dat de gemeente eerst extra geld moest lenen om de laatste termijn van de aanneemsom te kunnen betalen.

Helaas is geen foto bekend van de haven. Alleen de kademuur kwam in 1972 nog een keer tevoorschijn bij werkzaamheden.

Albert Clobus

Langstraat bij de hoek van het Tuinpad vóór 1907 (collectie auteur). Het plantsoen markeert de locatie van de oude haven. Vanaf midden-onder is de loop van de kademuur nog in het plaveisel te onderscheiden. Rechts Langstraat 121, waar tot voor kort banketbakkerij Alleman gevestigd was.

De Historische Vereniging Oud Wassenaer heeft getracht de rechthebbenden van afbeeldingen te achterhalen. Degene die de auteursrechten hierop heeft, wordt daarom uitgenodigd met de secretaris contact op te nemen. Voor de duidelijkheid in relatie tot de tekst zijn enkele foto’s bewerkt.