In het verhaal over tolheffing op de Rijksstraatweg kwam onder meer aan de orde dat de geringe breedte van de weg vereiste dat er regels kwamen over passeren en inhalen. Dat liep desondanks niet altijd vlekkeloos, zo merkte bijvoorbeeld de Wassenaarse kapelaan Kriek. Hij reed in april 1892 te Wassenaar over de straatweg naar Den Haag in een rijtuig bespannen met een klein paardje, toen hij werd ingehaald door een patrouille huzaren.
Volgens Kriek stoven zij in volle galop voorbij. In elk geval schrok hij zo dat hij de macht over de teugels verloor, van de weg raakte en klem kwam te zitten tussen de bomen langs de straat. Drie passerende hoofdofficieren konden de overigens onbeschadigde kapelaan uit zijn benarde positie bevrijden. Zijn trots was waarschijnlijk wel gekwetst. Bovendien dacht hij dat er kwade opzet in het spel was. Dergelijk gedrag veroorzaakte ongelukken die ook slechter konden aflopen, meende hij.
Toen Kriek de volgende dag wat was bijgekomen van de schrik, deed hij – door tussenkomst van burgemeester baron Van Rhemen van Rhemenshuizen – schriftelijk zijn beklag bij de commandant van het derde Regiment Huzaren. Wat Kriek zich waarschijnlijk niet realiseerde was dat deze kolonel, jonkheer L.J.H. Teding van Berkhout, ooggetuige was geweest van het voorval. Hij was één van de mannen die hem uit de penarie haalden. De kolonel maakte gehakt van het beklag. Hij schreef aan de burgemeester dat Kriek zwaar overdreef en de enorme snelheid van de passerende huzaren slechts bestond in “de zenuwachtige verbeelding” van de kapelaan. Van opzet was volstrekt geen sprake. Dat Kriek tussen de bomen terecht kwam, was naar de mening van de kolonel uitsluitend te wijten aan angst en onervarenheid. Om het nog iets aan te dikken schreef hij verder “Indien het besturen van voertuigen in kundiger en geoefender handen werd gesteld, zou de openbare veiligheid hierdoor zeker minder in gevaar worden gebracht”. Wat Kriek vond van de reactie op zijn beklag weten we niet, maar hij zal vast niet blij geweest zijn dat de kolonel hem als een bange en klungelige rijtuigbestuurder afschilderde.
Over Kriek en zijn collega kapelaans te Wassenaar in de negentiende eeuw is weinig geschreven. Hermanus Josephus Kriek werd geboren te Amsterdam op 22 september 1854 als zoon van een koopman. In 1879 werd hij tot priester gewijd. De bisschop van Haarlem benoemde hem begin september 1887 tot kapelaan te Wassenaar. Kriek werd medio november 1895 overgeplaatst naar Haarlem. Twee jaar later werd hij pastoor te Zwaagdijk. Hij stond daar bekend als zeer ijverig en was algemeen hooggeacht en bemind door zijn parochianen. Zij organiseerden een enorm tweedaags feest ter gelegenheid van zijn 25-jarig priesterjubileum in 1904. Meerdere dagbladen deden hiervan uitvoerig verslag. Na hersteld te zijn van een ziekte werd Kriek rector te Naaldwijk en kreeg in 1908 emeritaat. Kriek overleed te Dongen op 9 september 1919.
Albert Clobus
Hermanus Josephus Kriek in 1904. De foto werd gemaakt bij gelegenheid van zijn 25-jarig priesterjubileum (Katholiek Documentatie Centrum).