Onlangs schreef ik voor deze krant een artikel over de kunstschilder Paul Citroen. Op de bijgevoegde foto zitten drie mensen achter een tafel in het Boeckhuys Wassenaer dat in de Langstraat gevestigd was. De foto is op 7 april 1979 genomen en twee van die mensen herkende ik, Paul Citroen en de fotograaf Jan Stegeman. Tussen hen in zit Corina Engelbrecht zo blijkt uit het onderschrift.  Die foto is genomen omdat ze boeken aan het signeren zijn. Zou Corina schrijfster zijn en zou ze in ons dorp gewoond hebben?

Corina Engelbrecht is op 15 november 1934 in Den Haag geboren. Haar vader Nicolaas Michael was op dat moment leraar Engels in Indië. Hij was met zijn vrouw Catharina Krabman en hun twee zoontjes Robert en Eduard met verlof in Nederland. Ze woonden tijdelijk op het adres Chrysantplein 8 in Den Haag en hier is Corina geboren. Ze heeft elf jaar in Indië gewoond, waarvan drie jaar in een Japans interneringskamp.  Na die elf jaar is het gezin in 1946 teruggekeerd naar Nederland. Haar vader was in 1952 mijn leraar Engels op de Johan de Witt HBS en Corina ging naar het Dalton Lyceum en in datzelfde jaar deed ze hier eindexamen. In 1955 is ze getrouwd met Ben Meijer. Ze kregen een zoon Ruud en een dochter Martine. In 1970 kwam het gezin in Wassenaar wonen op het adres Wittenburgerweg 130. Ruim tien jaar later ging ze in Leiden Italiaanse letterkunde studeren. Ze is tot haar overlijden met enkele onderbrekingen in ons dorp blijven wonen. Corina Engelbrecht is op 10 december 2024 overleden.

Haar werk
Ze was zowel schrijfster als dichteres en journaliste. Zo heeft ze als voorbeeld aan Het Wassenaars Nieuwsblad - een krant die van 1947 tot 2011 in ons dorp uitgegeven werd - bijdragen geleverd. Ik las over haar: “Corina was een getalenteerd schrijfster en dichteres, een meester in het vangen van emoties en gedachten in taal. Haar woorden raakten, inspireerden en verbonden. Haar leven is intens gekleurd door haar kinderjaren in Indië. Het gaat bij Corina Engelbrecht om de mèns die de schrijver is of het kunstwerk maakt.”

Ze schreef onder meer:

Gezegd en geschreven, interviews met auteurs in twee delen (1979 en 1980)
Nacht en rijzende zon, gedichten (1983)
Ida, een geschiedenis (2015)
Gebarsten wit (2016)

Daarnaast heeft ze zich vele jaren ingezet voor de organisatie Soroptimisten. Het woord soroptimist is een samenstelling van het Latijnse woord soror dat zuster betekent en optima wil zeggen de beste. Vrij vertaald: Het beste voor vrouwen. Het gaat hier om een wereldwijde organisatie van vrouwen die zich inzet voor de verbetering van de positie en het leven van vrouwen en meisjes. Op 3 oktober 1921 is deze organisatie in de Verenigde Staten van start gegaan en de eerste club van Unie van Soroptimistclubs in Nederland werd in 1927 in Den Haag opgericht. Vooral de cultuur van het huidige Indonesië en vroegere Indië heeft Corina hier onder de aandacht gebracht.

                                                                                 Carl Doeke Eisma

Een portret van Corina gemaakt door Paul Citroen

Een charmante foto van Corina