In nummer 285 van deze rubriek schreef ik een verhaal over mijn vriend Bill van der Meulen. Hij heeft van 1958 tot aan zijn dood in 2006 in ons dorp gewoond. Ik schreef in dit artikel onder andere dat hij enige jaren directeur van de uitgeverij A. W. Sijthoff is geweest en dit betekent dat hij zich met het uitgeven van boeken bezig hield en dan vooral met de vormgeving ervan en zo leerde hij mensen als Godfried Bomans en Michel van der Plas kennen. Voor mij is Michel van der Plas - hij is in 2013 overleden - een van de allergrootste taalkunstenaars die ons land tot nu toe heeft voortgebracht.
‘De illustratie die in het oorspronkelijke krantenartikel stond, is mogelijk auteursrechtelijk beschermd. U kunt de illustratie opvragen bij het secretariaat van de Historische Vereniging Oud Wassenaer.’
Michel van der Plas, 1927-2013
Als voorbeeld een zin uit het door Frans Halsema gezongen lied Voor haar : 'In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee', waarmee hij de relatie tussen twee mensen meesterlijk omschrijft.
In 1979 werd zijn boek Zo'n beetje wat ik voel bij Sijthoff uitgegeven. Het gaat hier om een bloemlezing uit zijn werk. De vormgeving werd door Bill verzorgd en als dank heeft Michel op de voorpagina een gedicht geschreven. Met een vulpen wel te verstaan. Dit betekent dat het hier om een primeur gaat. Dit gedicht is nog door niemand buiten de vriendenkring van Bill gelezen! (Ter verduidelijking: Bill was niet een van de kleinste vandaar die lange norm.).
Bill heeft dit boek gemaakt. Bill heeft de vorm
gevonden. Het papier. De letter, Bill.
Hij is al jaren lang mijn lange norm,
de brede bedding van mijn droom en wil.
Hij krijgt dit boek in een vetleren band.
Als een medaille die hij heeft verdiend.
Maar het wordt aangereikt vanuit een hand,
met hem getrouwd, nee, meer dan dat: bevriend.
Michel van der Plas
te Leidschendam,
op 22 mei 1980.
Als bewijs van onze vriendschap heb ik dit boek van Bill gekregen en u begrijpt dat het op een ereplaats in mijn boekenkast staat.
Carl Doeke Eisma