Dit jaar gedenken we 80 jaar vrijheid. In Wassenaar hoorden de inwoners op 4 mei 1945 over de capitulatie van de Duitse troepen in Nederland. De vlaggen gingen uit. Op 8 mei bereikten de geallieerde bevrijders, waaronder de Prinses Irenebrigade, via Leiden langs de Rijksstraatweg ons dorp. Het bevrijdingsmonument aan de Lus markeert die gedenkwaardige plek.

De wederopbouw van ons land kon beginnen. In Wassenaar hernam het gewone leven zijn loop, hoewel? De oorlog was dan wel voorbij in Europa, maar nog niet in Azië: de strijd met Japan woedde nog voort. Nederlands-Indië, een koloniaal deel van het Koninkrijk der Nederlanden werd nog steeds door Japan bezet. Jongemannen, vaak afkomstig uit het verzet, gaven zich op als oorlogsvrijwilliger om aan de strijd tegen de Japanse bezetter deel te nemen.

Pas toen Amerika twee atoombommen inzette op de plaatsen Hiroshima en Nagasaki in Japan, leidde dat onverwacht tot de capitulatie van dat land. Daarmee kwam op 15 augustus 1945 een einde aan de Tweede Wereldoorlog.

De vrede in Nederlands-Indië was maar van korte duur, want  twee dagen later riepen Soekarno en Hatta de Republik Indonesia uit. Tot  ontsteltenis van de Nederlanders leidde de onafhankelijkheidsverklaring in Nederlands-Indië tot een bloedige periode van verzet tegen de terugkeer van de vooroorlogse koloniale verhoudingen. Opstandige Indische jongemannen met bamboesperen en andere primitieve wapens zaaiden dood en verderf onder de door hen gehate kolonialen. De Nederlandse regering zond troepen, grotendeels bestaande uit dienstplichtige jongemannen naar ’Indië’ om de rust en orde te herstellen.

Van de vele Wassenaarse jongemannen die als oorlogsvrijwilliger of als dienstplichtig militair naar Nederlands-Indië werden uitgezonden keerden er drie niet terug. Hun namen:

• Hendrik Willem Bos
• Hans Herman Levy
• Hans Gerhardus Otten

Lees hier een uitgebreide beschrijving Drie Wassenaarse soldatengraven in voormalig Nederlands-Indië