Als genealoog houd ik mij al jarenlang bezig met familiegeschiedenis in de breedste zin van het woord. Daarbij kom ik van tijd tot tijd verrassingen tegen.

Zo stelde ik vast dat een familie Van Woesik via een volle nicht van mijn vader dezelfde voorouders had als mijn eigen familie. Zou dat familie zijn van de Van Woesik, waar de scoutinggroep al vele jaren met trots haar naam aan dankt? De groep waar ik zelf tientallen jaren aan verbonden ben geweest? Het antwoord bleek ja te zijn!

Johannes Bernardus Theodorus (Theo) van Woesik werd op 21 mei 1896 in Amsterdam geboren in een Rooms Katholiek gezin. Was het in die tijd een goed gebruik om tenminste één van de kinderen priester te laten worden; voor de familie Van Woesik lag dat anders. Van de tien opgroeiende kinderen, zijn er verschillenden als priester, missionaris of non door het leven gegaan. Zo ook Theo van Woesik, die in het bisdom Haarlem als kapelaan werd benoemd en tevens de rol kreeg toebedeeld van diocesaan aalmoezenier bij de Katholieke Verkenners. Theo kreeg op deze manier te maken met de jeugd en dat sprak hem zeer aan. In 1933 maakt hij dan ook deel uit van het Nederlandse contingent dat afgevaardigd werd naar de vierde wereldjamboree in Gödöllö in Hongarije. Hij zou er volop genieten van wat de jeugd in gezamenlijkheid tot stand wist te brengen. In de jaren daarna organiseerde Theo van Woesik in eigen land de Schiedamse Liduina-bedevaart waar 1000 welpen, verkenners en voortrekkers aan deelnamen.

Als wereldheer viel Theo van Woesik rechtstreeks onder het gezag van de Bisschop van Haarlem en dat betekende na een aantal benoemingen als kapelaan en als aalmoezenier, dat de opdracht om Pastoor te worden van de St Joseph-parochie in Wassenaar hem ten deel viel. Hij zou die nieuwe rol met verve oppakken, maar het viel hem zwaar afscheid te moeten nemen als geestelijk adviseur van de verkennersbeweging. Van zijn broers en zusters kreeg hij een klein beeldje, dat symboliseerde dat hij als verkenner vastgebonden stond aan een boom, ten teken dat deze periode was afgesloten.

Eenmaal in Wassenaar aangekomen -hij werd op 3 mei 1940 feestelijk onthaald- zou de daags daarna uitbrekende Tweede Wereldoorlog veel van zijn parochie en ook van hem vragen. Uiteraard probeerde hij vooral de jeugd zo goed als dat maar enigszins kon, te helpen bij hun ongewisse toekomst. Na de bevrijding in 1945 zag Theo weer allerlei mogelijkheden om het jeugdwerk nieuw leven in te blazen. Hopman Cleophas en de gebroeders Rietbergen als vaandrigs, werden de leiders van de verkennersgroep Pacelli. Kort daarop volgden een welpenhorde en een gidsenkring, waar de Wassenaarse namen Hafkemeijer, Paanakker en Wiegerinck aan verbonden werden.

Voor de schoolgaande kinderen ijverde hij voor de totstandkoming van een eigen parochieschool. Dat werd de Sint Jan Baptist, dicht bij “zijn” kerk aan het Rozenplein. De eerste steen -opnieuw aangebracht bij de opening van de nieuwe school- is nog steeds te bewonderen in de hal van dit gebouw. Pastoor Van Woesik heeft de opening zelf net niet meer meegemaakt. Hij overleed vrij plotseling op 10 mei 1949, terwijl “zijn” school op 1 september 1949 -de Sint Jan Baptist bestaat dit jaar dus 75 jaar- werd geopend. Pastoor J.B.T. van Woesik werd bijgezet in het priestergraf van de St Willibrorduskerk alhier. Zijn naam is wat slordig in de hardstenen zerk gebeiteld: J Woesik.

Kapelaan C.J. den Boogert zou in 1959 de opdracht krijgen van het Bisdom Rotterdam om als aalmoezenier zorg te dragen voor het jeugdwerk in de Sint Josephparochie. Hij greep terug op de geschiedenis van deze nog jonge parochie en startte een welpenhorde met de naam Pacelli en een zeeverkennersgroep die de naam Van Woesik zou krijgen: een nog immer bloeiende scoutinggroep!

Marcel Spierings.

Getekend portret van Johannes Bernardus Theodorus van Woesik.

Figuurtje dat hem symboliseert.