Met de voetbalvelden van Blauw Zwart bijna in de achtertuin werd voetballen de grote passie, op het veld en in de straat. Vooral in het laatste deel van de Kasstraat, tussen de blinde muren, werden hele competities afgewerkt. Auto’s waren er nog nauwelijks dus ruimte volop.
De families Van Zuijlen en Van Spronssen hebben het geweten, met ons constante gebal tegen de muur en ballen in de tuin. Vele uren die aan studie besteed hadden moeten worden, werden weg-gevoetbald.
De lagere school aan de Van Heeckerenstraat heb ik keurig in 6 jaar doorlopen
met 1e klas juf Van der Klaauw en juf Wegberg – 2e klas juf De Bruijn – 3e klas meester Wensveen – 4e klas diverse leraren – 5e klas meester Van Dongen en 6e klas meester Van Schaik, verder waren er nog de meesters uiltje Hoogeveen en pijp Smit, maar van deze heb ik, geloof ik, nooit les gehad. Aan het einde van het 6e schooljaar was ik 11 jaar en mocht nog niet naar de ambachtschool in Den Haag; daar moest je 12 jaar voor wezen, dus eventueel de 7e klas, maar daar zaten nou niet de slimste leerlingen in. Mijn moeder vond het verstandiger dat ik voorlopig naar de Mulo in de Kerkstraat zou gaan; dan konden we altijd nog zien of ik het jaar daarop naar de ambachtschool kon gaan, want het stond voor mij vast dat ik timmerman zou worden. De Mulo ging niet best, maar ik ging toch over naar de 2e klas, dus van de ambachtsschool kwam weinig meer terecht.
Ik kwam in 2 werelden terecht, enerzijds de Mulo met veel middenstandskinderen en anderzijds mijn vrienden uit het rooie dorp die voor metselaar en timmerman leerden. Ik kon mij in beide groepen redelijk handhaven, zodat dit niet voor al teveel problemen heeft gezorgd. Toch ontgroeide je door je studie en later je werk steeds meer de buurt waar je opgroeide.
Met kunst en vliegwerk heb ik in 4 jaar de Mulo volbracht en aan het einde mijn diploma behaald. Doorstuderen wilde ik niet dus werd het solliciteren naar een baan, met geen idee wat ik wilde gaan doen. De eerste job werd jongste bediende bij Bank de Nederlandse Handels Maatschappij, een van de voorlopers van de ABN/Amro. Ik had toen nog het idee een ambacht-avondschool te gaan volgen, de timmerman in me was nog niet stil, maar na één jaar typewerk heb ik gesolliciteerd bij een accountantskantoor. Nota bene ik, die zijn Mulo-diploma zonder boekhouden had behaald, omdat ik daar echt niets van begreep.
Via cursussen en de praktijkervaring kwam het begrip en is de timmerman toch nog financieel directeur en mede-eigenaar van een Haags reclamebureau geworden.
André de Kleine