Vanuit ons huis aan het begin van de Oostdorperweg was het een kleine tien minuten lopen naar de Rooms-Katholieke meisjesschool (de huidige Bonifaciusschool) in de Kerkstraat. Ik stak bij ons de straat over en passeerde eerst de etalage van bakker Konings, waar ik rond Kerst een grote kerk van chocolade bewonderde. Daarnaast, op de hoek van de Van Zuylen van Nijeveltstraat, was café Rijke, waar ik op een vrijdagmiddag een keer vanuit ons huis de veel glaasjes gedronken hebbende visboer zag, die met veel moeite probeerde op zijn bakfiets te klauteren. Als ik vanaf Rijke de straat over keek, zag ik het pleintje bij drankhandel Remmerswaal, waar wij heel wat gehinkeld, getold en touwtje hebben gesprongen met de kinderen uit de buurt.

Bij de ‘drukke’ Van Zuylen van Nijeveltstraat werden de kinderen altijd overgezet door een aardige politieman. Zo kwamen wij in de Schoolstraat, voorbij melkandel Kraan, waar de belhamels wel eens de melkkraan openzetten, waarbij liters kostelijke melk over de stoep stroomden. Aan de overkant zag je rijwielhandel Van der Heide waar ik later, begin jaren zeventig, een groene Puch maxi heb gekocht. De buurman was schoenmaker Laurier, waar een heerlijke leerlucht je tegemoet kwam, als je door de zijdeur zijn werkplaats binnenkwam. Daarnaast was de wasserij van Krijbolder en daartegenover de lampenwinkel van Van der Kleij, welke weer naast bakkerij Looijestijn lag, die achter in zijn tuin een varken hield. Verder lopend kwam ik langs een rijtje van tien piepkleine arbeidershuisjes waarvan er aanvankelijk maar acht stonden. Het verhaal gaat dat mijn grootvader, aannemer Remmerswaal, het zat werd dat iedereen zijn huisjes ‘de acht zaligheden’ noemde en er daarom twee bij bouwde. Waarna men deze huisjes toen ‘de tien geboden’ ging noemen.

In de Achterweg stond het cafeetje van Vogels, met daar tegenover de Wassenaarse Boek en Handelsdrukkerij, met daar weer tegenover bromfietshandel Van Dobben, waar ik vaak naar de immens grote beer keek die op één van de motoren zat.

Langs de kruidenier Paardekooper kwam je even verder langs de melkhandel Paardekooper, waar tegenover de smederij/ ijzerwinkel Westgeest lag, waar mijn vader al zijn gereedschap kocht. In de Achterweg stond ’s morgens altijd het paard van Van den Barselaar met zijn hoofd in de emmer om te eten. Weer verder kwam je bij drogisterij annex schildersbedrijf Winnubst, waar ik dan weer zicht had op de meubelmakerij van A.A.G. van der Kleij, later bekend geworden als amateur-historicus en archeoloog, en daarnaast zaadhandelaar Moejes.

Even verderop kwam ik langs tante Corretje, een tante van mijn moeder, die ook wel het sinasappelvrouwtje werd genoemd. Zelfs de post met deze aanduiding kwam bij haar terecht. (Deze wandeling wordt vervolgd)

Mariëtte Kenens-Pieterse

De winkel van Daatje met rechts daar achter de winkel vanb Voorham aan de Van Hogendorpstraat. Foto Alfred Kenens.