Nadat ik het hekje bij de Hertenkamp had dichtgetrokken om te voorkomen dat de koeien en paarden de weg op konden lopen, werd ik aangesproken door een man met een fiets met een motortje. “Er is hier heel wat veranderd! Toen ik klein was, was het hier een zandvlakte”, en zo kwamen we aan de praat. Ik nodigde hem uit om bij mij thuis een kopje thee te komen drinken en dat wilde hij wel. “Ik ben een echte theeleut”, zo vertelde hij mij, dus dat zat wel goed.

Leonard Boot is in 1921 geboren en de eerste tien jaren van zijn leven heeft hij in ons dorp gewoond. Zijn vader was eigenaar van het restaurant Huize De Nieuwe Deyl. (Het gaat hier om het restaurant dat op de hoek van de Lange Kerkdam stond. In eerste instantie stond hier De Oude Deyl, maar in 1891 werd dit restaurant gesloopt en vervangen door een nieuw gebouw. Vanaf dit moment sprak men dan ook van Den Nieuwen Deyl. En om de zaak nog ingewikkelder te maken, op een andere locatie vlak in de buurt heeft voor die tijd een herberg met dezelfde naam gestaan.)

Zo te horen heeft Leonard zich prima vermaakt in Wassenaar. Bij een villa in de buurt van zijn woonhuis – het gezin van vader, moeder en 9 kinderen, woonde boven het restaurant – lag een groene kano met de naam ‘Old Shatterhand’ in het water en daar heeft hij menigmaal mee gevaren. Waarschijnlijk mocht dat wel van de eigenaar want hij heeft hier nooit voor op zijn duvel gekregen. Ook ging hij bij Duinrell, gewapend met een stok, meedoen met de drijfjacht en uiterst geïnteresseerd kon hij op de plaats waar nu de Hertenkamp ligt, kijken naar het afgraven van zand, dat met lange wagens met een kettingaandrijving, naar Den Haag gebracht werd. Voor appeltjes pikken ging hij ook niet opzij, maar ja, wat wil je, in de buurt van het restaurant – om precies te zijn op het adres Lange Kerkdam 89 – woonde de schrijver van Dik Trom, C. Joh Kieviet en daar kwam hij over de vloer. Wat ook veel indruk gemaakt heeft, was de manier waarop er roomijs gemaakt werd in de keuken en ’s avonds werd hij dan naar beneden gestuurd om zijn broertjes en zusjes van ijs te voorzien. “Dit ijs werd in een Kelvinator bewaard” vertelt hij, trots dat hij dit woord onthouden heeft.

Na drie slechte seizoenen en het overlijden van zijn moeder in 1929 heeft zijn vader het restaurant verkocht. Nadat hij enige tijd een soort cafetaria in Scheveningen geëxploiteerd had, begon hij een wijnzaak in het Bezuidenhout. Hier in Wassenaar had Leonard op een prachtige nieuwe school gezeten en in Den Haag moest hij naar een oud, troosteloos gebouw. Overigens werd hij samen met zijn broertjes en zusjes een klas teruggezet, want ze kwamen immers van een achterlijk dorp!  Ja, ja, zo ging dat in die tijd.

Carl Doeke Eisma

Huize Den Deijl aan de Rijksstraatweg bij de Lange Kerkdam. Ansichtkaart, ca 1900. Collectie Robert van Lit.

De Historische Vereniging Oud Wassenaer heeft getracht de rechthebbenden van afbeeldingen te achterhalen. Degene die de auteursrechten hierop heeft, wordt daarom uitgenodigd met de secretaris contact op te nemen. Voor de duidelijkheid in relatie tot de tekst zijn enkele foto’s bewerkt.