Als er iets is dat diepe indruk op mij gemaakt heeft, is het wel de watersnoodramp die in de nacht van 31 januari 1953 en 1 februari 1953 plaatsgevonden heeft.

Door een combinatie van stormvloed en springtij en doordat de zuidelijke Noordzee als een soort trechter werkte, is een groot deel van de kustprovincies onder water gelopen. Ik was toen 16 jaar en heb op bescheiden wijze meegeholpen aan het herstel van enkele dijken. En dan te bedenken dat Dr. Ir. Johan van Veen, de vader van mijn eerste vriendinnetje, hier vanaf 1937 al voor gewaarschuwd heeft. Het door hem ontworpen Deltaplan lag min of meer klaar en hij wordt dan ook terecht de vader van het Deltaplan genoemd. Was hier in ons dorp iets van dit geweld te merken, zo vraag ik me af.

Grote stormschade in dorp Wassenaar en aan de kust
Onder deze titel vond ik een artikel in de Leidse Courant van 2 februari 1953. “De storm heeft in Wassenaar tientallen bomen ontworteld. Voorzover zij wegen versperden, werden zij opgeruimd of aan de kant gelegd. Grote schade werd toegebracht aan de kort geleden geplaatste z.g. lijnverlichting op de Lange Kerkdam en op het kruispunt van Zuylen van Nijeveltstraat – van Oldenbarneveldtweg. Op de beide kruispunten werd de gehele installatie vernield. Grote belangstelling bestond uiteraard voor de toestand van het Wassenaarse Slag. De springvloed in de vroege morgenuren had ernstige schade toegebracht aan de duinenrij. Het paviljoen Zeebad op de duintop links van de toegang naar het strand werd niet beschadigd, maar de voor het paviljoen gelegen terrassen bleken met grote hoeveelheden zand in de golven te zijn verdwenen. De eigenlijke toegangsweg tot het strand was weggeslagen ongeveer tot de plaats, waar in de zomer de Rode Kruispost staat. Het politiebureau heeft vele telefoontjes te verwerken gekregen van mensen, die zich beschikbaar stelden voor hulpverlening in de getroffen gebieden. ’s Middags vergaderden op het Politiebureau de burgemeester, de wethouders, de voorzitter van het Rode Kruis, de presidente van de Wassenaarse Federatie voor Vrouwelijke Vrijwillige Hulpverlening en enkele anderen om een hulpactie in de eigen gemeente te bespreken. In de loop van de avond werd de bevolking met behulp van een geluidswagen opgeroepen dekens en kleding gereed te leggen voor een grote inzameling, die in de loop van vandaag gehouden zou worden. ’s Avonds omstreeks 9 uur vertrokken in door particulieren beschikbaar gesteld auto’s 30 leden van de Wassenaarse Rode Kruiscolonne naar Rotterdam.”

Uit dit artikel blijkt dat de schade in ons dorp enorm meeviel zeker in vergelijking met wat er in Zeeland en op de Zuid Hollandse eilanden gebeurd is. De eerder genoemde Johan van Veen (1893 tot 1959) was niet alleen de bedenker van het Deltaplan, maar ook de Europoort, de Eemshaven en de Tweede Maasvlakte heeft hij bedacht. Over hem werd gezegd, dat hij een man was die de stem van het water beter verstond dan de stem van Den Haag. Het feit dat hij niet gemakkelijk in de omgang was, zal hier een rol bij gespeeld hebben. Ik heb hem zo’n drie jaar van dichtbij meegemaakt en ik was eerlijk gezegd een beetje bang voor hem.

Carl Doeke Eisma

Met gebruikmaking van deze tekst bestaat een website, die de strijd tegen het water in het algemeen als onderwerp heeft.

De Historische Vereniging Oud Wassenaer heeft getracht de rechthebbenden van afbeeldingen te achterhalen. Degene die de auteursrechten hierop heeft, wordt daarom uitgenodigd met de secretaris contact op te nemen. Voor de duidelijkheid in relatie tot de tekst zijn enkele foto’s bewerkt.