De voornaamste functie die de molen aan het Molenplein al die jaren gehad heeft - en in beperkte mate nog heeft - was het vermalen van graan tot meel. Zowel voor de menselijke consumptie als voor voer voor het vee. De boer bracht het graan naar de molen en kwam later het meel weer ophalen. Bij voldoende wind kon hij hier zelfs op wachten en dan werd er een praatje gemaakt.

De dorpsverhalen en niet te vergeten de dorpsroddels, werden besproken en de vraag wat voor weer het de rest van de week zou zijn werd door de molenaar beantwoord. Ook was het gebruikelijk om door middel van de stand van de wieken aan te geven of er iets vrolijks of iets droevigs had plaatsgevonden. In het eerste geval stond de onderste wiek iets voor de verticale stand en in het laatste geval iets erdoorheen. Omdat de molen ver boven de bebouwing uitstak konden er ook berichten doorgegeven worden naar andere molenaars, bijvoorbeeld wanneer de controleur van de belastinggelden er aan kwam en tijdens de Tweede Wereldoorlog wanneer de Duitsers op zoek waren naar onderduikers.

Los van de stand van de wieken kon men wanneer er iets te vieren viel, de molen bijvoorbeeld met vlaggetjes versieren, zoals op de bijgevoegde foto te zien valt. Waarom staat onze molen er zo prachtig bij op deze foto. De foto is vlak na 6 september 1898 gemaakt en wie weet gaat er nu een lichtje bij u branden zoals dat zo fraai heet. Op deze datum werd koningin Wilhelmina ingehuldigd, reden genoeg om dit ook in ons dorp zichtbaar te maken. U begrijpt, dat nu Willem Alexander – een dorpsgenoot nog wel – binnenkort ingehuldigd wordt, de molenaars hun best gaan doen om de molen ook nu weer een feestelijk aanzicht te geven.

Carl Doeke Eisma

De Historische Vereniging Oud Wassenaer heeft getracht de rechthebbenden van afbeeldingen te achterhalen. Degene die de auteursrechten hierop heeft, wordt daarom uitgenodigd met de secretaris contact op te nemen. Voor de duidelijkheid in relatie tot de tekst zijn enkele foto’s bewerkt.