In Het Binnenhof van 17 januari 1949 las ik het volgende: “Met woorden van waardering aan het adres van de Stichting Kunstcentrum Duinrell en met name aan de directeur, de heer B. Roest Crollius heeft de Burgemeester van Wassenaar, dr. S. baron van Wijnbergen zaterdagmiddag de officiële opening verricht van de tentoonstelling Wassenaar Cultureel Centrum in Kasteel Duinrell.
Spreker prees de energie van de initiatiefnemer tot het scheppen van dit kunstcentrum, dat blijkens zijn doelstelling jonge kunstenaars de helpende hand wil bieden op weg naar het podium.” Wie was de heer B. Roest Crollius, zo vroeg ik mij af.
Barend Roest Crollius is op 6 mei 1912 in Den Haag geboren. Zijn vader was arts en zijn moeder heette Jacoba de Niet. Hij had een broer en een zus. Aanvankelijk volgde hij een opleiding tot concertpianist en componist maar omdat hij een beschadiging aan een vinger opliep, moest hij hiermee stoppen. Vervolgens slaagde hij voor de MO akte Nederlands en ging hij als journalist bij het Algemeen Dagblad en Elsevier werken. Daarnaast ging hij romans schrijven. Hij heeft zo’n twintig boeken en novellen geschreven. Voor één van die boeken kreeg hij in 1963 de Marianne Philips-prijs. Dit is een jaarlijkse prijs die bedoeld was om oudere schrijvers aan te moedigen. Op 5 juni 1942 is hij getrouwd met de dichteres Louk E. van Doorn. Ze gingen in Wassenaar wonen, eerst op het adres Middelweg 21 en later in de Helmlaan 10. In 1971 besluit Barend geen boeken meer te gaan schrijven, maar te gaan schilderen en tekenen. Hij doet dit onder het pseudoniem Qxydiaen. Hij schildert zowel landschappen als portretten en de olieverfschilderijen zijn zeer kleurrijk en expressief. Barend Roest Crollius is op 4 november 2000 in Bussum overleden.
Zelf heeft hij over kunst gezegd: “Kunst is zoeken naar de allerdiepste waarheid, die onder ons dagelijks besef schuilgaat en ons tegelijk die geheimzinnige kracht geeft om verder te gaan. Kunst is het dagboek van de samenleving. Een schilderij kan onvoorstelbaar grote afstanden tussen mensen overbruggen. ”
Laat ik eindigen met een gedicht dat zijn vrouw geschreven heeft toen ze in ons dorp woonden.
Duinrell
Hoog slaat de wind door de bomen,
speels stuift het zand.
Bevrijd dansen reuzen en gnomen
met Alice in Wonderland.
Zover is het leven gekomen:
de natuur in de ene hand,
in de andre wat flarden van dromen
en een bruidstooi van witte kant
ijl wuivend buiten de zomen
van een vergeten verband.
Carl Doeke Eisma
Zeilschip op Waddenzee
Info: Van Ommerenpark 153, 2243EV Wassenaar, Telefoon: 5124653, E-mail: