Mocht u, om wat voor reden dan ook, ontevreden zijn met uw verblijf in ons fraaie dorp, dan raad ik u aan onderstaande tekst aandachtig te lezen. Ik trof hem aan in het Vaderland van 25 september 1920.
“De N.V. Exploitatie Maatschappij Rijksdorp en het Landgoederen-Bureau N.V. Jonkers en Co. Te Wassenaar hebben onder de titel: Over het buiten wonen nabij een groote stad een fraai geïllustreerd werkje uitgegeven, dat wij den armen, lucht en licht dervenden en met nijpende belasting bezwaarden stadsmensch ter lezing aanbevelen. Het ligt voor de hand, dat de auteurs voor de Hagenaar en Rotterdammer in de eerste plaats Wassenaar aanbevelen, het dorp met de heerlijkste omgeving, de laagste belasting en betrekkelijk nog niet duren bouwgrond. Plaatjes van Oud-Wassenaar, de Drie Papegaaien en het eenige Rijksdorp door ons ook reeds uitvoerig in woord, en beeld behandeld, versieren de tekst. Vooral de kijkjes van Rijksdorp zijn goed geslaagd. Indertijd noemden wij deze 38 H.A. een stuk Harz-natuur. Een praktische wandelkaart bekroont het werkje. De kaart omvat de wandel en andere wegen van Den Haag, Scheveningen, Wassenaar en Katwijk. De kaart is geteekend door architect Brandes. Ze geeft alle wegen en beplantingen en zingt als zoodanig ook den lof van den heele bevoorrechte streek.”
Jacobus Johannes Brandes (1884-1955)
Co Brandes is een duidelijk voorbeeld van een autodidact. Via zelfstudie is hij architect geworden. Vooral in de regio Den Haag heeft hij zijn sporen achtergelaten en dus ook in ons dorp. Een kleine greep uit zijn oeuvre: de villa Maarheeze, de Drie Papegaaien, de Bonifaciusschool en de muziektent op het Burchtplein. Na 1915 heeft hij ook enige tijd in Wassenaar gewoond, zowel op de Duinvoetlaan als op de Groot Haesebroekseweg. Hij wordt gerekend tot de Nieuwe Haagse School, een groep architecten die zich liet inspireren door de Amerikaanse architect Frank Lloyd Wright. Kenmerkend zijn de overstekende daken, de rechte vormen, het gebruik van bakstenen en de opvallende horizontale lijnen.
In de periode rond 1920 is ons dorp veranderd van een boerendorpje met enkele landgoederen in het dorp zoals we dat nu kennen, een kern met daaromheen woonwijken en villawijken. Je kunt je dan ook afvragen wat we onder een echte Wassenaarder moeten verstaan. Hebben we het dan over de oorspronkelijke bewoners waarvan de voorouders hier soms al vele eeuwen gewoond hebben of hebben we het over de inwoners die hier later zijn komen wonen? Ik woon bijna 40 jaar, zeer tot mijn genoegen, in dit fraaie dorp en mag ik mij nu een Wassenaarder noemen?
Carl Doeke Eisma
De muziektent op het Burchtplein (1930).
De Historische Vereniging Oud Wassenaer heeft getracht de rechthebbenden van afbeeldingen te achterhalen. Degene die de auteursrechten hierop heeft, wordt daarom uitgenodigd met de secretaris contact op te nemen. Voor de duidelijkheid in relatie tot de tekst zijn enkele foto’s bewerkt.