In het Bataviaasch Nieuwsblad van 13 februari 1914 trof ik het volgende artikel aan:
"Er dwalen tegenwoordig heel wat oud-Indiërs naar het nabij 's Gravenhage gelegen lieflijke dorpje Wassenaar, dat op de terreinen van oud-Wassenaar onophoudelijk keurige grootere en kleinere huizen bijbouwt en van de heerlijkst mogelijke lucht profiteert. De rijkeren onderhouden de communicatie met de residentie met een auto, de minder welgestelden maken gebruik van de autobus, die van af het Voorhout afrijdt.

Er is echter één bezwaar aan het wonen in Wassenaar verbonden en dat is dat men zich voor eigen rekening en met eigen draad aan het telefoonnet van den Haag moet laten aansluiten. Dat is duur en omslachtig en convenieert lang niet iedereen. We hooren nu echter, dat Wassenaar een eigen telefoon zal aanleggen, waarmede men intercommunaal zich aan de residentie zal kunnen doen aansluiten. Daarmede zal een groot inconveniënt opgeheven en een lokmiddel te meer voor het wonen in het hupsche dorpje in het leven geroepen worden."

Nieuwsgierig geworden of dit ook werkelijk in die tijd gebeurd is, besloot ik mijn grote vraagbaak Robert van Lit te vragen of hij hier meer van weet en dat is natuurlijk het geval. In een door hemzelf geschreven hoofdstuk in het voortreffelijke boek: Wassenaar in de Tweede Wereldoorlog, wordt hier op bladzijde 15 iets over verteld.

"Een ideale uitvinding was natuurlijk ook de telefoon. In 1896 delibereerde de gemeenteraad voor het eerst over de wenselijkheid van dit instrument. Acht jaar later werd van hogerhand meegedeeld, dat een eerste verbinding gemaakt zou worden met de rijkstelefoonlijn Leiden - Den Haag. Verschillende particulieren duurde het allemaal veel te lang, zij lieten zelf een telefoonverbinding aanleggen. In 1916 kreeg Wassenaar de beschikking over een lokaal telefoonnet. De mogelijkheden voor een volwassen telefoonnet werden groter toen twee jaar later een nieuw postkantoor aan de Lange Kerkdam in gebruik werd genomen." Uit een bijgevoegde lijst van telefoonabonnees in 1915 blijkt dat er wel 42 verbindingen bestonden. Als voorbeeld: molenaar Mansvelt was te bereiken onder nummer 4. U ziet het, zelfs in het verre Indië was men op de hoogte van wat er alzo in dat lieflijk gelegen dorpje gebeurde.

Carl Doeke Eisma