Een vakantiehuis voor kunstenaars en literatoren van 1940 – 1992.

De in 1885 geboren dichteres en romanschrijfster Annie Salomons schrijft in ‘Herinneringen uit de oude tijd’: Bij de goede dingen van mijn voorbije leven moet zeker ook De Pauwhof in Wassenaar worden genoemd, waar ik vele jaren gastvrijheid heb genoten. Het huis is gesticht door de heer en mevrouw Overvoorde-Gordon als een tijdelijk tehuis voor scheppende kunstenaars: schrijvers, schilders en componisten. Ook intellectuelen, professoren, journalisten, zijn er welkom; de lijnen worden niet straf getrokken.

Het mooie, brede huis ligt een eind van de straat af, zodat het drukke verkeer van de grote weg er slechts als een vaag gerommel doordringt. Als je het hoge hek bent doorgereden, kom je in een andere wereld. De zonnewijzer op het grasveld, het koepeltje aan het water, de smalle laantjes getuigen van een tijd, toen het leven nog stiller en vrediger voorbijging.

Mevrouw Overvoorde was een vrouw van gezag; ze was niet gemakkelijk, in de eerste plaats voor zichzelf. Ze was eerlijk, ondernemend en intelligent. Er kon een grote warmte van haar uitgaan, maar ze was moeilijk te benaderen. Daardoor bleef ze een eenzame figuur, ondanks het grote wisselende gezin, dat ze altijd om zich heen had. Het huis was smaakvol ingericht. Het was doortrokken van kunstzinnigheid en echte beschaving.

Het ontbijt was meestal een rommelige bedoening. Artiesten plegen ‘late risers’ te zijn. Types als Jany Roland Holst, die om zes uur al in actie komt, zijn uitzonderingen.

Om elf uur werd er gegongd voor de koffie. Als het weer het enigszins toeliet, zaten we op het terras in de zon. Als we om één uur kwamen koffiedrinken, had menigeen moeite uit zijn werk los te komen. Maar geleidelijk kwam het gesprek op gang en dan was het feestelijk met zo vele verschillend geaarden samen te zijn, die toch allemaal iets belangrijks gemeen hadden. De meest uiteenlopende types zijn in die jaren langs me heengegaan. Telkens was het een heel andere groep en telkens vormden we na enkele dagen toch weer een eenheid. Ik heb ook op De Pauwhof van Marja  (pseudoniem van de schrijver A. Th. Mooij) de instigatie gekregen om m’n herinneringen aan gestorven auteurs te gaan noteren en vele artikelen uit de eerste bundel zijn daar geschreven.

Later zijn er op De Pauwhof moeilijkheden gekomen. Ik ben er nu jaren niet meer geweest. Ik ben boven de leeftijdsgrens. Mevrouw Overvoorde is gestorven. Voor mij is de ziel eruit.

Het is een bijzondere stichting, een unicum in ons land, en ze kan velen tot zegen zijn.

                                                                                                       Carl Doeke Eisma.