Bijna honderd jaar geleden viel er een bijzondere brief in de bus van H. van der Loo aan de Duinrellweg. Het was een brief in een luxe envelop, op geschept papier, afkomstig van Rodolphe baron van Heeckeren van Wassenaer, de eigenaar/ bewoner van kasteel Twickel in Delden (Overijssel).
De baron had niet de moeite genomen om het adres van de heer Van der Loo op de envelop te vermelden; er staat alleen: ‘den Heer H. vandeLoo, Wassenaar’. Maar er was in 1922 dan ook maar één Van der Loo in Wassenaar woonachtig en dat was de wagenmaker Van der Loo aan de Duinrellweg nr. 2. De brief is opgesteld in Caux (in Frankrijk, dichtbij de Middellandse Zee) in september 1922, waar de baron verbleef tijdens zijn huwelijksreis. Baron Van Heeckeren bedankt in de brief de heer Van der Loo voor het meebetalen aan het huwelijksgeschenk: “Dat geschenk deed ons zeer veel genoegen. De mooie bank, waarvan de teekening ons werd gewezen [lees: door ons werd ontvangen] en door ons zeer bewonderd, zal voor ons altijd een bewijs zijn van de groote sympathie uwerzijds. Mijne vrouw en ik danken daarvoor zeer hartelijk.”De gedrukte brief [een exemplaar van een rondschrijven] is met de hand ondertekend door ‘Heeckeren Wassenaer’ en ‘Marie van Heeckeren van Wassenaer’.
De brief is afgestempeld op 24 oktober 1922 in Delden. De baron en barones waren toen net weer teruggekeerd van hun huwelijksreis. Rodolphe was 64 jaar toen hij in het huwelijk trad, zijn bruid telde 43 lentes. Beiden kwamen te wonen op kasteel Twickel in Delden, het fraaie slot van de baron dat gelegen is in zijn omgrachting en dat omgeven wordt door een park, bossen en landerijen met een grootte van vierduizend hectare. Van Heeckeren van Wassenaer had ook bezittingen in Wassenaar: het landgoed Zuidwijk, het Baljuwhuis aan het Plein en een aantal boerderijen en landerijen. Daarnaast had de baron als ‘patroon’ van de Dorpskerk ook bemoeienissen met deze kerk en ging hij over de benoeming van Wassenaarse predikanten, organisten, kosters, doodgravers en dergelijke. Dat alles zal Van der Loo wel geweten hebben, maar vermoedelijk was hij niet op de hoogte van het persoonlijke leven van de baron. Die had, ondanks zijn onvoorstelbare rijkdom, een moeilijk leven. Rodolphe, die lang vrijgezel is gebleven, was een onberekenbaar en wat onzeker man, die nooit lang op één plaats kon blijven. Was hij op Twickel, dan maakte hij zich klaar voor een volgende buitenlandse reis. En was hij eenmaal op zijn vakantieadres gearriveerd, dan maakte hij al weer aanstalten om terug te gaan naar Delden. Zijn echtgenote zal het daar moeilijk mee hebben gehad. Het huwelijk duurde niet heel lang. Na een ziekbed van enkele maanden in het Kurhaus te Scheveningen, stierf de baron in 1936. Aan Marie nu de taak om de Twickelse bezittingen tot haar dood te beheren. Dat deed zij met verve, mede door deze in 1953 voor alle zekerheid onder te brengen in de daarvoor opgerichte Stichting Twickel. Maar wel was ze tot haar overlijden in 1975 zeer betrokken bij de instandhouding van het landgoed. Wat er van het huwelijksgeschenk is geworden weet ik niet, maar dat gaan we nazoeken.
Robert van Lit
Brief van baron Van Heeckeren van Wassenaer, september 1922 (collectie auteur).