Jan Willem Fraeyhoven is op 5 december 1932 in Cheribon op het eiland Java in het toenmalige Nederlands-Indië geboren. Zijn vader heette Frans Fraeyhoven en zijn moeder Mollie Palm. Wim zoals hij genoemd werd, had een halfzusje, Lieneke, omdat zijn vader voor de tweede keer getrouwd was. Toen Wim acht maanden oud was, overleed zijn moeder en het gezin ging bij een zus van zijn moeder, Jenny Palm en haar man Bertus de Korver, wonen. In 1950 vertrokken Wim en zijn vader naar Nederland.
Jenny en Bertus hadden dit al vier jaar eerder gedaan en ze woonden in ons dorp op de Storm van ’s Gravezandeweg 20. Wim en zijn vader gingen hier ook wonen. Ik heb Wim goed gekend omdat we allebei op dezelfde middelbare school in Den Haag les gegeven hebben. Hij vertelde me dat hij het zo bijzonder vond dat wanneer hij uit zijn raam keek hij een bollenveld zag en dat klopt. De huizen bij de Spinbaan zijn in 1980 gebouwd en daarvoor lag hier een bollenveld. Van 1950 tot 1954 was Wim leerling op de Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag en hij behaalde hier de MO akte Tekenen. In 1957 slaagde hij voor het examen Handenarbeid A en van 1988 tot 1990 studeerde hij aan de Chinese Kunst Academie in Den Haag. Hij was inmiddels in Den Haag gaan wonen en in 1973 verhuisde hij naar Leidschendam. Hij heeft op diverse middelbare scholen tekenles gegeven. Eerst in Voorburg en later in Den Haag. Wim Fraeyhoven is op 28 juli 2024 in Leidschendam overleden.
Zijn werk
Hoewel Wim olieverfschilderijen, aquarellen en Chinese aquarellen heeft gemaakt, is hij toch vooral bekend geworden door de poppen en dieren die hij gemaakt heeft. Laat ik ‘m zelf aan het woord laten: “Mijn eerste pop, Geisha, heb ik gemaakt voor mijn levenslange soulmate de bekende kunstenares Aimée Crince le Roy. Zij werkte toen zelf nog veel met stoffen en moedigde mij aan om hiermee verder te gaan. Vanaf 1963 ben ik me gaan toeleggen op het maken van poppen. Voor die eerste creaties gebruikte ik papier-maché in combinatie met textiel. Met Aimée heb ik mijn eerste tentoonstelling gehad in galerie Hathor in Den Haag. Vanaf 1971 ben ik paperdolls gaan maken. Het materiaal dat ik gebruik voor mijn papier-maché is fijngemaakt krantenpapier, vermengd met behangsellijm. Het lichaam maak ik van gaas en ijzerdraad. Dit wordt afgedekt met stroken krantenpapier met lijm. Dan volgt een laagje kleiachtige papiermassa die ik erop boetseer. Als alles goed droog is, wordt het gladgeschuurd. Vervolgens wordt het beschilderd met acrylverf”.
Carl Doeke Eisma
Een olieverfschilderij getiteld: Bij hotel Waterloo. (1970)
Een boek over zijn werk dat in 2021 verschenen is.