Jurriaan Hendrik Andriessen is op 15 november 1925 in Haarlem geboren. Ik las ergens dat hij uit een kleurrijke familie van muzikanten en kunstenaars komt en dat is zeker het geval. Zowel zijn grootouders van vaders kant als zijn vader zelf, twee ooms en een neef bewijzen dit.
Zijn vader, Hendrik Andriessen was componist. Zijn moeder was de pianiste Johanna Anschütz. Ze hadden zes kinderen. Aanvankelijk kreeg hij les van zijn vader en later ging hij naar het Utrechts Conservatorium waar hij onder meer les kreeg van Willem van Otterloo. In 1947 slaagde hij hier voor zijn eindexamen om vervolgens naar Parijs te gaan waar hij filmmuziek ging studeren.
Hij kreeg hier les van Olivier Messiaen. Ook in de Verenigde Staten, in Italië en in Duitsland verbreedde hij zijn kennis van de muziek in het algemeen en het componeren in het bijzonder. Op 3 juli 1953 is hij met de actrice Kathenka van der Werff getrouwd. Ze kregen twee zonen Gijs en Nils. In 1965 gaan ze in Wassenaar wonen op het adres Wittenburgerweg 152a. In 1972 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Jurriaan Andriessen is op 23 augustus 1996 in Den Haag overleden.
Zijn werk
In 1948 schreef Jurriaan de muziek voor een openluchtspel dat ter gelegenheid van het vijftigjarig jubileum van Willhelmina als vorstin werd opgevoerd. In 1959 werd hij muzikaal adviseur en componist bij de Haagse Comedie. Een jaar later schreef hij een symfonische rapsodie die gespeeld werd toen de koning van Thailand op staatsbezoek kwam. Ook schreef hij muziek voor toneelstukken en voor films als De aanslag en Dorp aan de rivier. Op Prinsjesdag werd en wordt zijn compositie Il discorso della corona ( de Troonrede) ten gehore gebracht wanneer Beatrix en later Willem Alexander binnenkomen. Daarnaast speelde hij piano in diverse Jazzcombo’s waarbij hij het pseudoniem Leslie Cool gebruikte.
Zelf zei hij het volgende over zijn composities: “Ik beschouw mijn composities als kinderen. Die kun je niet eeuwig houden. Af is af. Geen stuk is volmaakt. Ik ga niet knoeien aan oude stukken. Dan kun je beter een nieuw stuk beginnen”.
Carl Doeke Eisma
Een platenhoes uit 1956.