Rudolf de Bruyn Ouboter is op 7 juli 1894 in Hulst geboren. Zijn vader die ook Rudolf heette was belastingambtenaar en hij was getrouwd met Cornelia Jäger. Ze kregen drie kinderen, Lucie en de tweeling Rudolf en Jan. In hetzelfde jaar dat de tweeling geboren is, werd het gezin overgeplaatst naar Groningen en hier is Rudolf naar de lagere school en het gymnasium gegaan.

Het leren ging hem niet gemakkelijk af; hij moest het vooral van zijn doorzettingsvermogen hebben en dat gold ook voor het onder de knie krijgen van tekenen en schilderen. In 1915 is het gezin in Den Haag op het adres Riouwstraat 35 komen wonen. Rudolf kreeg les van de kunstschilder Bernard Schregel. Ook kreeg hij les op het Tekeninstituut van Bik en Vaandrager dat van 1909 tot 1922 in de Galileïstraat in Den Haag gevestigd was en op de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in dezelfde stad.

In 1924 is hij getrouwd met Margot Mazel. Ze kregen twee kinderen, een jongen en een meisje. Tussen 1921 en 1926 heeft hij achtereenvolgens lessen gevolgd in München, Parijs en Florence. In 1926 keerde hij terug naar Den Haag. Vanaf 1931 woonde hij op het adres Pauwenlaan 87. In verband met de aanleg van de tankgracht moest hij eind 1942 gaan verhuizen. Na enkele maanden bij zijn zus Lucie gewoond te hebben op de Helmlaan 8 in Wassenaar, ging het gezin in de Hugo de Grootstraat in ons dorp wonen. Na de oorlog woonde hij weer op de Pauwenlaan. Omdat het hem moeite ging kosten om dagelijks naar zijn atelier op de tweede verdieping te gaan besloot hij in 1970 in Huize Rust en Vreugd in ons dorp te komen wonen. Aanvankelijk had hij hier een werkruimte op de begane grond. Op 31 december 1983 is Rudolf in Wassenaar overleden.

Zijn werk

Hoewel Rudolf diverse technieken beheerste, was hij van mening tijdens het maken van de bijgevoegde illustratie dat het aquarelleren hem het beste afging en hij besloot dan ook alleen nog maar aquarellen te gaan maken. Zoals ik al eerder schreef, moest hij het vooral van zijn doorzettingsvermogen hebben. ‘Oefening baart kunst’ klopt naar mijn idee veelal niet, maar hier wel. Eén van zijn vrienden, de schilder Kees Verwey heeft hem dan ook ‘De prins der aquarellisten’ genoemd. Rudolf was lid van Pulchri Studio en hij heeft onder meer in het Gemeentemuseum in Den Haag zijn werk geëxposeerd. In Maandblad voor beeldende kunsten nummer 6  uit 1938 staat over hem: “De lyrische gesteldheid van dit rijke en fijne talent, de kracht en levenslust die eruit spreken en het uitblijven van elk vertoon van moeizaamheid en zwaarwichtigheid, ik ben er dankbaar voor, dat zij nog kan bestaan.”

Carl Doeke Eisma

 De in de tekst genoemde aquarel van Rudolf de Bruyn Ouboter uit 1931.