Ina Johanna Constantine Orbaan is op 3 april 1927 in Middelburg geboren. Haar vader Constant was röntgenoloog en longarts. Hij was getrouwd met Jacoba Johanna Zwart en ze kregen vier kinderen. Constant, Herman, Hans en Ina. Het gezin kwam in 1940 in Wassenaar wonen op het adres Lange Kerkdam 14. Ina ging naar het Rijnlands Lyceum. Vanaf 20 januari 1945 verscheen het illegale blaadje  ‘De Morgenpost’ in ons dorp. In de uitgave van 2 juni 1945 wordt Ina geprezen omdat ze dit blaadje tijdens een deel van de Tweede Wereldoorlog dagelijks rondgebracht heeft.

In 1948 werd ze leerling op de Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hier volgde ze de opleiding tekenen en schilderen en ze kreeg onder andere les van onze oud-dorpsgenoten Paul Citroen en Willem Jacob Rozendaal. Van 1956 tot 1962 studeerde ze  psychologie aan de Leidse Universiteit. In 1981 promoveerde ze op het onderwerp ‘Welke faktoren zijn van invloed bij de verwerking van een traumatische dwarslaesie?’ Tot 1973 is Ina in haar ouderlijk huis blijven wonen en hierna is ze verhuisd naar de Hugo de Grootstraat 47. Tot een huwelijk is het niet gekomen, maar ze heeft wel een betrekkelijk korte relatie met een arts gehad. In een advertentie die in 1972 in enkele kranten stond, bedankte ze voor de getoonde belangstelling in verband met het overlijden van “mijn innig geliefde Theo”. Naast haar werk als psychologe is ze blijven schilderen en deze twee werelden zullen elkaar zonder twijfel beïnvloed hebben.

Na haar pensionering in 1992 kon ze meer aandacht aan het schilderen gaan geven. Bovendien is ze ook nog enkele boeken gaan schrijven zoals een boek over haar vader en twee boeken over haar lievelingsbroer Constant die honderden artikelen over schaken geschreven heeft. Ook kon ze nu vaker aan exposities deelnemen met als voorbeeld een expositie op 3 april 2002 ter gelegenheid van haar 75^ste verjaardag in galerie ‘Bianca in de molen’ in Wassenaar. De laatste jaren van haar leven heeft ze in het Woonzorgcentrum Duinstede doorgebracht. Ina Orbaan is op 7 juli 2022 in ons dorp overleden.

Iets over haar werk als kunstenares
In Het Vaderland van 4 maart 1955 staat onder meer: “Ina Orbaan, een schilderes van talent. Zij laat hier in betrekkelijk klein formaat vaak expressieve evocaties en abstracte ‘composities’ zien. Niet toevallig vermeld ik het formaat: het geheel heeft een intiem karakter, dat mogelijk samenhangt met het nog wat angstvallig zijn van een vroege kunstenaars-phase. Het schijnt dat we hier te doen hebben met een talent, waarvan het enige gevaar zou zijn, dat het zou gaan verstarren. Maar gezien de laatste werken gevoel ik daar niet veel angst voor.”

Carl Doeke Eisma

Cypressen in Toscane, in 2001 geschilderd door Ina Orbaan.