Joost Adriaan Verhagen is op 29 juni 1958 in Arnhem geboren. Zijn vader was als accountant werkzaam bij de PTT. Een jaar later is hij overgeplaatst naar Den Haag en het gezin bestaande uit Bernard Verhagen, Jeane Verhagen-Bontrop en hun twee zoontjes  Hans en Joost ging op het adres Middelweg 140 in Wassenaar wonen. Enkele jaren later zijn ze verhuisd naar de Van Zuylen van Nyeveltstraat 59.

Joost ging naar de Den Deylschool en vervolgens naar het Visser ’t Hooft Lyceum in Leiden. Hij wist al op jonge leeftijd dat hij kunstschilder wilde worden. Van 1979 tot 1984 was hij leerling op de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij gaat na enige tijd op de Waalsdorperlaan 16 wonen en daarnaast werkt hij ook in zijn atelier in de Spanjaardhof op het adres Westeinde 58 in Den Haag. Dit voormalige verpleeghuis is in 1982 door kunstenaars gekraakt. Later heeft hij samen met anderen een atelier in Voorburg. Het gaat hier om Atelier-2 op het adres Zwartepad 2. Vrijwel direct na zijn opleiding gaf hij les aan beginnende kunstenaars en dit zal hij zijn hele leven blijven doen. Hij was lid van de Culturele Raad Zuid-Holland en van Pulchri Studio en de Haagse Kunstkring. In 2003 is hij getrouwd met de beeldend kunstenares Carlein van der Beek. In 2012 heeft hij de Fonds ArtiBrak Galerieprijs gekregen. ArtiBrak is een kunstenaarsvereniging in Voorburg. Op 21 april 2013 is Joost Verhagen in ons dorp overleden.

Zijn werk
Aanvankelijk schilderde Joost landschappen en grote ten dele abstracte werken met forse penseelstreken neergezet. Later komen er meer figuratieve elementen in zijn schilderijen. Hij probeert steeds maar weer de bestaande werkelijkheid op zijn manier weer te geven. Iemand omschreef zijn werk als “verstilde energie die straalt”, maar laat ik hemzelf aan het woord laten: “Voor mij kunnen al mijn schilderijen elke dag iets anders betekenen en natuurlijk is het voor mij dan maar te hopen dat er voor een publiek ook het een en ander te ervaren is. Dat dat voor iedereen een beetje anders zal zijn is vanzelfsprekend. Het gaat mij er om met mijn schilderijen mensen te beroeren. Ik heb een grote kerel in tranen uit zien barsten voor mijn schilderij Rijswijkseplein. Het is genoeg voor mij, om te weten dat ik een enkeling net zo onderhuids heb weten te raken als Rembrandt mij als tienjarig jongetje.”
Naar ik begrepen heb, gaat zijn schoonzus de kunstenares Fransje Tacx in deze tijd van het jaar een deel van zijn werk in ons dorp tentoonstellen. Laat u de kans niet ontgaan om hier naar te gaan kijken. Zijn schilderijen zeggen uiteraard veel meer dan ik in dit artikel onder woorden kan brengen.

Carl Doeke Eisma

Joost Verhagen voor één van zijn schilderijen, voorstellende het Spui in Den Haag. (2009)