Pieter de Josselin de Jong is op 2 augustus 1861 in Sint Oedenrode geboren. Hij was de oudste van acht kinderen. Zijn vader was notaris. Na de lagere school ging Pieter naar de HBS in ‘s Hertogenbosch. Vervolgens volgde hij de lessen aan de Koninklijke School voor Beeldende Kunsten in dezelfde stad. Koning Willem III verleende hem een toelage waardoor hij in Antwerpen naar de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten kon gaan.
Hierna voltooide hij zijn studie in Parijs aan de Ecole des Beaux Arts. Van 1883 tot 1879 woonde hij in Den Haag op het adres Celebesstraat 54 en bovendien had hij een atelier in het Hofje van Nieuwkoop. Hij schilderde naast historiestukken in die tijd vooral portretten onder andere van leden van het Koninklijk Huis. In 1879 trouwde hij met Jeltje Kappeijne van de Cappello en ze gingen in Wassenaar wonen. In Huize Neyenburg op het toenmalige adres Schoolstraat 35. Ze kregen vier kinderen, een jongen en drie meisjes. In 1903 ging hij weer in Den Haag wonen en hier is hij op 2 juni 1906 overleden.
Ondanks het feit dat hij betrekkelijk jong is overleden heeft Pieter een groot oeuvre nagelaten, zowel olieverfschilderijen als tekeningen, etsen en aquarellen. Daarnaast ontwierp hij ook boekbanden. Aanvankelijk schilderde hij vooral portretten, genrestukken, landschappen, stillevens en stadsgezichten. Na een aantal bezoeken aan Engeland raakte hij geboeid door de industriële revolutie en dat was in zijn werk terug te vinden. Zo schilderde hij interieurs van werkplaatsen en fabrieken en van hardwerkende mensen. Hij was lid van Pulchri Studio en in 1898 werd hij ridder in de Orde van Oranje Nassau. Hij was één van de oprichters van de Kunstkring in Den Haag, begonnen op de Heerengracht en later verhuisd naar de Denneweg. De Haagse Kunstkring had als doel: het bevorderen van de vrije uiting op elk gebied van kunst.
In een artikel over hem las ik dat hij met veel zwier en levendigheid zijn modellen weergaf. In 2018 werd zijn werk geëxposeerd bij Panorama Mesdag in Den Haag. De titel van die tentoonstelling was: ‘Pieter de Josselin de Jong. Een vergeten meester’. Ter verklaring hiervan las ik: “Na zijn overlijden werd Pieter de Josselin de Jong al snel ingehaald door modernere kunsttendensen. Wie zich van de kunstgeschiedenisboeken niets aantrekt en zijn werk opnieuw bekijkt wordt verrast door een technisch begaafd kunstenaar met een scherpe blik voor originele onderwerpen. Hoogste tijd dat een nieuw publiek kennis maakt met zijn werk.” En zo is dat!
Carl Doeke Eisma
Koetsjes bij station Hollands Spoor in Den Haag,1886.