Hermanus Petrus van der Haar

Herman, zoals hij genoemd werd, is op 12 februari 1867 in Avenhorn geboren. Avenhorn maakt momenteel deel uit ven de gemeente Koggerland en deze gemeente ligt in de nabijheid van Hoorn. Zijn vader was arts. Toen hij twaalf jaar oud was ging hij bij een oom in Enschede wonen en daar volgde hij een opleiding bij de kunstschilder en fotograaf L. J. Bruna.

Van 1889 tot 1893 studeerde hij aan de Academie van Beeldende Kunsten in Düsseldorf. Hierna heeft hij onder andere les gehad van de bekende schilder Jozef Israëls. In 1898 trouwde hij in Utrecht met Margaretha Bresina. Ze kregen drie kinderen en één daarvan, hun zoon Dolf, werd ook kunstschilder en tevens tekenleraar. Deze heeft vanaf 1937 tot aan zijn dood in 1973 in ons dorp gewoond. Herman was zowel decoratieschilder als ontwerper van interieurs en daarnaast schilderde hij landschappen en portretten. Hij kreeg twee jaar lang een pensionnaire van koningin Wilhelmina, dat wil zeggen dat hij van haar een toelage kreeg. Hij is naar landen als Polen en Italië gegaan om inspiratie op te doen en in ons eigen land heeft hij in diverse steden gewoond, zoals Utrecht en Den Haag om zich uiteindelijk in Wassenaar te vestigen op het adres Hyacinthstraat 25. Herman is vele jaren lid geweest van de Haagse Kunstkring. Op 18 augustus 1938 is hij in ons dorp overleden en hij werd begraven bij de Dorpskerk. In Volendam bevindt zich de Hermanus van der Haarstraat.

De Maasbode van 27 juli 1918

In deze krant vond ik een uitgebreid artikel over Herman van der Haar en ik neem een gedeelte hiervan over: “Degelijke kunst met een ouderwetsch karakter. Ziedaar een voor dubbelen uitleg vatbare qualifiecering van de schilderijen en teekeningen, welke de schilder Herman van der Haar tentoonstelt. Voor dubbelen uitleg vatbaar noem ik het praedicaat ‘ouderwetsch’, wijl het bedoeld zou kunnen zijn in aanmatigenden modernisme-zin, volgens welken alleen het moderne schilderij in dezen tijd nog recht van ontstaan heeft, doch in dit geval juist gebezigd werd in de praegnante beteekenis van ouderwetsch-degelijk. Dit is het werk van den ernstigen, beproefden schilder, die de finesses der techniek verstaat en in wiens ziel rust en schoonheid zich vereenigen om tot uiting te komen in het product, dat getuigt van stil genot en gelukkig zijn om de schoonheid der uitbeelding. Hiervan spreken de portretschilderijen van Van der Haar het meest; zij zijn met buitengewone toewijding en liefde gemaakt; dat zeggen u de kleuren, de uitdrukking der oogen, kortom de karakteriseering van het gelaat en dus het wezen van den persoon, wiens portret hij schilderde.”

U begrijpt dat ik het niet in mijn hoofd zal halen om hier meer dan honderd jaar later ook nog maar iets aan toe te voegen.

Carl Doeke Eisma

Olieverf op paneel getiteld Promenadedek van een schip. (ca. 1927)