Christiaan Nicolaas Everhardus de Moor
Chris, zoals hij genoemd werd, is op 5 februari 1899 in Rotterdam geboren. In zijn familie kwamen al eeuwenlang kunstschilders en tapijtwevers voor.
Zo heeft hij les gekregen van een achterneef, de kunstschilder Pieter Cornelis de Moor. Na de HBS ging Chris studeren aan de Academie voor Beeldende Kunsten, zowel in Rotterdam als in Parijs. Hij heeft gedurende zijn leven diverse studiereizen gemaakt, o.a. in Frankrijk, Hongarije en Italië. Tot 1924 woonde hij in Parijs om vervolgens naar Voorburg te verhuizen. In 1921 is hij getrouwd met Hetty de Roos, een jeugdvriendin, en ze kregen een dochter, Annie Elize, die Anneliet genoemd werd.
In 1927 kwam hij in ons dorp wonen op het adres Papeweg 19a. Dit huis, er wordt gesproken van een woonhuis met atelier, is door een vriend van hem, Ir. Cornelis van Traa gebouwd. (In 1931 veranderde het huisnummer in 42.) Hij woonde hier tot 1934 waarna hij in Den Haag ging wonen. (Vanaf de jaren 60 tot aan zijn dood in 2002 heeft de kunstenaar Sierk Schröder er gewoond, maar dit terzijde.) In 1933 was hij één van de oprichters van de Eerste Nederlandse Vrije Studio in Den Haag. Hier kwamen kunstenaars samen en er werd les gegeven. We kunnen dit als een voorloper van de Vrije Academie zien, waar Chris van 1946 tot 1951 leraar figuurtekenen was.
In 1936 is hij voor de tweede keer getrouwd, nu met Miriam Iswara Bozzelli. Ze kregen in 1937 een zoon, Guido, die bekend zou worden als acteur en in 1942 een dochter, Laura, die in de voetsporen van haar vader trad. Van 1951 tot 1964 was hij esthetisch adviseur bij de PTT. Het gaat hier om een veelomvattende functie. Los van kunstzinnige versieringen van postkantoren hield hij zich bezig met het ontwerpen van brievenbussen, telefoonboeken en postzegels. Hij heeft dan ook enkele series postzegels ontworpen waaronder in 1954 een zomerpostzegel met een afbeelding van de dichter Martinus Nijhoff, die het jaar ervoor overleden was. Vanaf 1967 ging hij met grote regelmaat enkele maanden in Italië wonen. Hij is op 27 september 1981 in Amsterdam overleden.
Een veelzijdig kunstenaar
Er is vrijwel geen techniek binnen de kunstwereld te noemen of Chris de Moor heeft er wel gebruik van gemaakt. Zo heeft hij naast het tekenen en schilderen litho’s, grafisch werk, glas-in-loodramen en muurschilderingen gemaakt. Ook op het gebied van de toegepaste kunsten heeft hij zijn sporen verdiend, onder andere door decoraties voor schalen en vazen van de plateelbakkerij Goedewaagen Distel te ontwerpen en getrouw aan de traditie binnen zijn familie ontwierp hij wandtapijten. In het Gemeentemuseum in Den Haag bevindt zich het nodige werk van hem en zowel in het Gymnasium Haganum als in het ESSO gebouw, De rode olifant, in Den Haag zijn wandschilderingen van zijn hand te bewonderen.
Beheerste emotie omgezet in kleur en vorm
Onder deze titel staat in het dagblad het Vrije Volk van 19 februari 1970 het volgende te lezen: “ Chris de Moor is als kunstenaar en mens evenwichtig en gewetensvol, zijn emoties zijn getemperd en beheerst en hij slaagt er in wat hem beweegt op ons over te brengen. Hij is te bedachtzaam om revolutionair te zijn en zijn geloof in het schone is onwrikbaar. Met de kleur doet hij wonderlijke dingen. Het is zijn manier om natuur en leven te interpreteren: idealistisch en met fijnzinnige, maar rijke fantasie.”
Carl Doeke Eisma
Een door Chris de Moor ontworpen postzegel, vanaf 1954 in gebruik genomen.