Simon Moulijn

Simon is op 20 juli 1866 in Rotterdam geboren. Zijn vader was fabrikant. Al op jonge leeftijd gaf hij aan kunstschilder te willen worden en dat viel niet bepaald in goede aarde bij zijn ouders. “Ik was een droomer, door niemand begrepen,” schreef hij later over zichzelf.

Uiteindelijk kreeg hij zijn zin en in 1882 ging hij dan ook naar de Rotterdamse Academie voor Beeldende Kunsten en drie jaar later vervolgde hij zijn studie aan de Rijksacademie in Amsterdam. In 1887 heeft hij deze studie afgerond en vervolgens ging hij op diverse locaties in de provincie Drenthe schilderen. In 1902 is hij met de dichteres Hester Henriëtte Jacoba  Haitsma Mulier getrouwd. Ze besloten in Laren te gaan wonen in een huis, De Eglantier, dat Simon zelf ontworpen heeft. Ze kregen twee jongens, Eco en Hans. In 1917 werd hij docent op de Rotterdamse Academie waar hij zelf gestudeerd had. Het gezin verhuisde vervolgens naar Den Haag. Hoewel hij ook schilderde en tekende – zo heeft hij onder meer illustraties voor sprookjesboeken gemaakt - is hij toch vooral bekend geworden door de litho’s, ook wel steendrukken genoemd, die hij vervaardigde. Hij heeft zelfs een tweetal boeken op het gebied van de lithografische prentkunst geschreven. Na zijn pensioen als docent aan de Rotterdamse Academie besloten hij en zijn vrouw in Wassenaar te gaan wonen en hier hebben ze van 1935 tot 1944 gewoond. Op last van de Duitsers moesten ze in 1944 hun woning verlaten. Na de oorlog hebben ze op diverse locaties op kamers gewoond, zowel in Leiden als in Wassenaar. In 1946 gingen ze bij hun oudste zoon in Den Haag wonen. Op 2 november 1948 is Simon overleden. Zijn vrouw is op 1 december van hetzelfde jaar overleden en ze zijn beiden begraven bij de Dorpskerk in ons dorp.

Het Harsbosje

Toen Simon en Henriëtte in 1935 in ons dorp kwamen wonen, was dat in het WAVO park op het adres Schouwweg 81. Het gaat hier om een 32 tal appartementen die door toedoen van Philippus van Ommeren en zijn vrouw Wilhelmina Alida van Ommeren-de Voogt gebouwd zijn en bedoeld waren voor mensen die buiten hun schuld in financiële problemen geraakt waren. In 1927 ontwierp de architect Sam de Clercq deze appartementen. Simon en zijn vrouw hebben hier op een tweetal adressen gewoond, op nummer 14 en op nummer 28. In 1931 werd er ook aan de Schouwweg een tweede appartementencomplex gebouwd, het Johannahuis. Deze appartementen waren aanvankelijk alleen bedoeld om door vrouwen bewoond te worden. Naast het Johannahuis was een betrekkelijk klein bosterrein, het Harsbosje. Hier hebben in het verleden vermoedelijk paarden gelopen, want het Middelnederlandse woord voor paard is hars of hors. Simon liet hier een houten atelier met werkkamer bouwen omdat hij nog steeds actief was met schilderen en tekenen. Piet van der Sterre heeft dit atelier ontworpen. Het is momenteel een gemeentelijk monument, dat nog steeds als atelier gebruikt wordt. Na Simon hebben kunstenaars als Sierk Schröder en Paul Citroen er gebruik van gemaakt. In 1944 vond er een evacuatie plaats met als gevolg dat de inwoners van het WAVO park elders moesten gaan wonen. Samen met het gezin van hun jongste zoon zijn Simon en Henriëtte tijdelijk bij familie in Papendrecht gaan wonen. Boven een artikel over hem in het Algemeen Handelsblad staat: “Schilder van de romantische eenzaamheid” en dat lijkt me een prima omschrijving van deze kunstenaar.

Carl Doeke Eisma

Landschap op Walcheren 1914.

De Historische Vereniging Oud Wassenaer heeft getracht de rechthebbenden van afbeeldingen te achterhalen. Degene die de auteursrechten hierop heeft, wordt daarom uitgenodigd met de secretaris contact op te nemen. Voor de duidelijkheid in relatie tot de tekst zijn enkele foto’s bewerkt.