Vorige week werd in de Wassenaarder al aandacht besteed aan het onderbrengen van de scharensliep in de molen. Nu de heer Gelaudie definitief besloten heeft zijn wagen aan de kant te zetten is ons dorp weer een stukje geschiedenis armer geworden. In 1954 werd hem door de toenmalige burgemeester – Dr. S.F.A.C.M. Baron van Wijnbergen – een vergunning verleend om aan de huizen en de daarbij behorende erven in de gemeente Wassenaar zijn diensten als scharenslijper te mogen aanbieden, zoals het in de betreffende vergunning staat.
De voornaamste reden om hier een punt achter te zetten is zijn leeftijd. Dat het hem moeite kostte is me duidelijk geworden. Hij zal zijn rondgang door het dorp en de gesprekjes met al of niet bekenden gaan missen. Wist u dat er in ons dorp een uitdrukking bestaat waar hij een centrale rol in speelt? “Als Gelaudie langs gekomen is gaat het de volgende dag regenen!”
Waar hij nog de grootste moeite mee had is de vraag: “ Waar laat ik mijn wagen?” Dat hij in Wassenaar moet blijven staat voor hem als een paal boven water. ( Hoewel, hij, zij is beter op z’n plaats. Hij noemt de wagen: “Mijn vrouw, ik sta ermee op en ga ermee naar bed.”) Maar waar in Wassenaar? “In de molen”, zegt hij beslist en daar is iets voor te zeggen. Jarenlang heeft hij zijn wagen gestald in één van de gebouwtjes naast de molen en de laatste beroepsmolenaar – Cornelis Mansvelt – heeft hij goed gekend. Op de begane grond is geen plaats, dus moeten we bekijken of hij naar de tweede zolder getakeld kan worden. Makkelijker gezegd dan gedaan. Gelukkig hebben we een eersteklas timmerman in huis – Cor Noordover – en Jan, de kleinzoon van Mansvelt zal ook een handje helpen. De opbouw en het onderstel zullen van elkaar gescheiden moeten worden en dat lukt uiteindelijk. (Deze wagen is meer dan 150 jaar oud! Zijn grootvader en vader hebben er ook nog mee gewerkt. Aanvankelijk ging het om een handkar en later is er een onderstel van een bakfiets onder gemonteerd.) Ik zal u besparen hoe deze prachtige wagen na veel moeite toch op die tweede zolder terecht gekomen is, maar hij staat er in volle glorie. Cor gaat hem in elkaar zetten en hij gaat zonodig enkele kleine reparaties uitvoeren.
Mocht u hem nog eens willen bewonderen dan bent u welkom op de molen. Op zaterdag tussen 12.00 uur en 15.00 uur. Zelfs die vergunning – meer dan 50 jaar meegedragen, opgevouwen en vele malen met behulp van plakband gerepareerd – is bewaard gebleven. Tot slot bedank ik de heer Gelaudie voor dit gebaar. We zullen goed voor z’n vrouw zorgen.
Carl Doeke Eisma (molenaar)
De heer Gelaudie aan het werk tijdens zijn ronde door ons dorp. De foto is door de auteur zelf gemaakt.