De Wassenaarse Ondernemers Vereniging, in 1925 opgericht als de Wassenaarsche Middenstands Vereeniging, had een open oog voor de ontwikkelingen in het dorp. In 1963 sprak zij haar vreugde uit over het gereedkomen in het volgende jaar van de winkelstraat de Luifelbaan, als onderdeel van het bestemmingsplan ‘Komplan’.
In 1971 maakte zij bezwaar tegen de voorgenomen vestiging van het St. Adelbertcollege op het toen nog open terrein De Spinbaan tussen de Kerkstraat en de Storm van’s-Gravesandeweg. Zo’n scholengemeenschap dicht bij het koopcentrum vond men geen ideale oplossing. De ondernemersvereniging adviseerde om de school te bouwen bij de HTM-remise in Deijleroord en dat gebeurde ook. Opmerkelijk is dat de vereniging enkele jaren later ook oog kreeg voor de cultuurhistorische waarde van het dorpscentrum. Zij maakte bezwaar tegen het bestemmen tot openbaar pad van de tussenruimte gelegen tussen de percelen Schoolstraat 47 en 49. “Wij achten dit een aantasting van een dorpswand die nog enige schoonheid voor de kom te bieden heeft.”
De ondernemersvereniging was ook bij uitstek de club waar de middenstanders elkaar konden ontmoeten. De ledenvergaderingen vonden altijd plaats in een café, restaurant of in de bioscoop. Na de vergadering was er een toneelstuk of men speelde kien en bingo tot in de kleine uurtjes. Er werden gezamenlijke uitstapjes gemaakt. Zo werden de leden in 1936 per autobus naar Amsterdam vervoerd, vanwaar ze met een salonboot naar Harderwijk voeren. Door het Gooi reed het gezelschap terug naar Amsterdam, waar gedineerd werd.
Een hoogtepunt was de viering van het 50-jarig bestaan in 1975. Naast een receptie in De Paauw was er voor de leden een feestelijk weekend aan boord van de Paerl of Holland. Dit schip vervoerde de dinerende en dansende ondernemers en hun dames van Rotterdam naar Nijmegen.
De vereniging had veel prominente winkeliers en andere zakenlieden in haar gelederen. De eerste voorzitter A. van der Lee manifesteerde zich in tal van verenigingen en comités. Hij vergaloppeerde zich al snel in de vereniging door op eigen initiatief een handtekeningenactie te beginnen tegen de nieuwe verordeningen inzake de winkelsluiting. Van der Lee werd tot aftreden gedwongen, maar keerde in 1939 weer terug in het bestuur, om in hetzelfde jaar weer als voorzitter te worden benoemd. Hij loodste de vereniging ongeschonden door de Tweede Wereldoorlog en werd in 1949, bij zijn afscheid, tot erevoorzitter benoemd.
In 1955 trad de energieke ondernemer A. Lodder aan als voorzitter. Hij genoot bekendheid als eigenaar van een drukkerij en de bijbehorende krant De Wassenaarder en was ook lange tijd gemeenteraadslid. Secretaris werd in 1963 Joh.C. Thomassen die aan het Stadhoudersplein een winkel in textiel, gordijnstoffen, vitrages en vloerbedekking dreef. Hij gaf verder invulling aan het werk van de ondernemersvereniging door ieder jaar met verve de rol van sinterklaas te spelen bij diens jaarlijkse intocht in het dorp. Onder leiding van de heren Lodder en Thomassen beleefde de vereniging nog een laatste bloeiperiode, met een bestand van bijna 150 leden. Uit de geraadpleegde notulenboeken blijkt niet waarom de ooit zo succesvolle club uiteindelijk toch ten onder ging. De laatste notulen stammen uit 1977. Daarin wordt geklaagd over de geringe opkomst van de leden, overigens een klacht die, gedurende de ongeveer zestig jaar dat de Wassenaarse Ondernemers Vereniging bestond, geregeld werd geuit. Rond 1987 viel het doek voor de vereniging. Misschien zijn er nog Wassenaarders met leuke herinneringen aan deze vereniging? Weten zij misschien waarom de ondernemersvereniging is opgeheven? Dankzij de familie Thomassen zijn in ieder geval de (handgeschreven) notulenboeken bewaard gebleven. U kunt ze raadplegen in het Wassenaarse Gemeentearchief in De Paauw.
Robert van Lit
De tabakswinkel van A. van der Lee aan het Molenplein, ca. 1930. Collectie Robert van Lit.