Winkeliers die overleggen over de verkeersproblemen in Wassenaar. Het is een actueel onderwerp, maar dat er ruim 75 jaar geleden ook al in verenigingsverband over werd gediscussieerd zal weinigen bekend zijn. Zelf kwam ik met deze geschiedenis in aanraking tijdens een begrafenis, toen een zoon van winkelier Joh.C. Thomassen mij vertelde dat hij thuis het archief van de rond 1987 opgeheven Wassenaarse Ondernemers Vereniging bewaarde. Of ik dat in ontvangst wilde nemen en doorgeven aan het gemeentearchief van Wassenaar? Daar was ik natuurlijk best toe bereid en zo was ik enige tijd de beheerder van drie grote notulenboeken uit de periode 1925 tot 1977 en nog wat losse paperassen.
De notulenboeken zijn met de hand volgeschreven. Notulen van bestuursvergaderingen en ledenvergaderingen werden niet vermenigvuldigd, maar werden tijdens de volgende vergadering door de secretaris voorgelezen. Als de vergadering zich akkoord verklaarde met het voorgelezen verslag, ondertekenden de voorzitter en de secretaris de notulen. Dit was in die tijd een gangbare manier van verslaglegging.
Uit die stukken blijkt dat de ondernemersvereniging in 1925 is opgericht als Wassenaarsche Middenstands Vereeniging. Aanleiding tot de oprichting waren de verschillende telefoontarieven die binnen de gemeente werden gehanteerd. Middenstanders hadden tevergeefs bij het hoofdbestuur van de PTT geklaagd, maar kregen daar geen gehoor. De eerste voorzitter werd de sigarenhandelaar A. van der Lee. Hij was misschien wel de bekendste winkelier van het dorp, die bij tal van gemeenschappelijke acties als voorman optrad. Onder zijn dynamische leiding maakte de ondernemingsvereniging een vliegende start. Het begon in 1925 met het instellen van een Winkelweek, waarbij de winkeliers zich gezamenlijk presenteerden. De heer Harnas, redacteur van de Wassenaarsche Courant, kwam met het mooie aanbod het advertentieblad voor de winkelweek gratis te drukken. In het eerste jaar kwam ook een ‘zwarte lijst’ ter sprake, bedoeld om ‘slecht betalende cliënten te signaleeren’. Melkhandelaar Buitelaar meldde in de vergadering dat de Wassenaarse melkslijters al zo’n zwarte lijst hadden. Tot een algehele zwarte lijst kwam het echter niet.
Het verkeer is een onderwerp dat in de notulen geregeld terugkeert. Zo ondervond men in de jaren twintig grote hinder van vrachtwagens met zand die met hoge snelheid door het dorp reden. In 1952 stoorde men zich aan collega-winkeliers die hun bedrijfsauto als reclameobject voor hun pand (of, nog erger, bij de overburen) parkeerden in plaats van ermee rond te rijden. In dezelfde vergadering werd gemopperd over het gebrek aan parkeerplaatsen aan het Wassenaarse Slag. Dat werd al korte tijd later verholpen door de aanleg van een groot parkeerterrein. In 1967 had de politie het voornemen om in de Langstraat en de Lange Kerkdam parkeermeters te plaatsen. De ondernemersvereniging zag meer in het uitbreiden van de parkeergelegenheid in de omgeving van het centrum. Ook in 1972 kwam het parkeerprobleem weer aan de orde. Volgens voorzitter A. Lodder zou het al een stuk schelen als winkelpersoneel hun wagens verder van het centrum zouden parkeren. Als daarbij ook de markt verplaatst zou worden van de Berkheistraat naar het Berkheiveld zou dat parkeerplaatsen schelen en ontstond er een betere verkeersdoorstroming door de Berkheistraat. Dit idee werd door de gemeente overgenomen. (wordt vervolgd)
Robert van Lit