Per 1 januari 2011 was het plotseling afgelopen. Het Wassenaars Nieuwsblad bestond niet meer; dit weekblad was opgegaan in de Wassenaarse Krant. Die verdwijning ging nagenoeg geruisloos. Geen stukken in de krant, geen discussies op straat, eigenlijk hoorde je er niets over. Dat is opmerkelijk als je je realiseert dat het Wassenaars Nieuwsblad lange tijd een zeer gewaardeerde krant was, een geduchte concurrent voor andere bladen als bijvoorbeeld De Wassenaarder en de Wassenaarse Krant. Een krant met vooraanstaande, bijzondere journalisten en prima artikelen, soms een luis in de pels van locale politici. Een krant met een bijzondere geschiedenis.

Het Wassenaars Nieuwsblad was een voortzetting van een illegaal blaadje, De Morgenpost, dat op 20 januari 1945 voor het eerst verscheen, in een oplage van tien stuks die direct van hand tot hand gingen. ‘Drukkers’ van deze illegale krant waren drie gebroeders Bourgeois, die bij hun vader in de radiozaak in de Langstraat werkten, en de smid Van Tol uit de Berkheistraat. Jongelui brachten de krantjes rond, een gevaarlijk karwei want wie gesnapt werd kon rekenen op zware straffen. De bevrijdingseditie (nummer 100) werd gedrukt op Oranje papier. Werd de krant aanvankelijk gestencild, in juni 1945 nam drukkerij Werner aan de Papelaan de krant over en werd deze voortaan netjes gedrukt. Op 19 maart 1947 veranderde men de naam De Morgenpost in Wassenaars Nieuwsblad. Het werd al snel een volwaardige lokale krant die getrouw verslag deed van het belangrijke locale nieuws. Drukker Ad Werner voorzag zijn krant geregeld van fraaie zelfgetekende spotprenten.

In de jaren zestig namen Han Janson en Hans Veltkamp de krant over. Veltkamp bleef voorlopig nog werkzaam in zijn tijdschriftenwinkel in Amsterdam. Na ongeveer drie jaar kwam ook hij naar het kantoor van het Wassenaars Nieuwsblad, toen gevestigd aan de Schouwweg. Hij hield zich aanvankelijk voornamelijk bezig met de administratieve en financiële kant van de krant. Ondertussen schreven Han Janson en zijn broer Ed de krant vol. Han voorzag de krant iedere week van een meer algemene, enigszins filosofische getinte bespiegeling, terwijl Ed over historische onderwerpen publiceerde. Zo vertelde hij in de rubriek “In uw straatje” in een groot aantal afleveringen het verhaal achter de straatnamen van Wassenaar. In zijn rubriek “Spiegelbeeld” behandelde hij allerhande onderwerpen uit het verleden. Het locale nieuws kwam in de jaren zestig in het Wassenaars Nieuwsblad eigenlijk nauwelijks aan bod. (wordt vervolgd)

Robert van Lit